“… زیر درختی، کنار جوی آبی، روی تخته‌سنگی، در کنار هم بنشینیم و خستگی از تن و روح بتکانیم. خسته نشدن، خلافِ طبیعت است، همچنان که خسته ماندن.”


[یک عاشقانه‌ی آرام، نادر ابراهیمی، انتشارات روزبهان، ص۱۹۰]

موضوع: از آن ترکیب‌ها و جمله‌های طعم‌دار
تاريخ: دوشنبه، ۲۸ فروردین ، ۱۳۹۱

 

“… یادت نرود که خوشبختی، در بسیاری از اوقات، اضطراب‌انگیز است. من، در لحظه‌هایی، از خوشبخت بودن، سخت می‌ترسم. شوربختان از آینده نمی‌ترسند، بیماران هم؛ اما آنکه از سلامت برخوردار است حق دارد که نگران باشد. خدای من! حتی خوشبختی هم مجازاتی دارد. روزی می‌گفتی: «بهای هر چیزی را باید پرداخت، حتی بهای خوشبختی را.» راست می‌گفتی؛ و به همین دلیل است که کسی گفته است: «خوشبختی فردی، به تعبیری، در انتظار بدبختی نشستن است.» فقط خوشبختی همگانی‌ست که اضطراب را نفی می‌کند؛ و این، دقیقاً یعنی سیاسی اندیشیدن و سیاسی گام برداشتن.”

 

 

[یک عاشقانه‌ی آرام، نادر ابراهیمی، انتشارات روزبهان، صص۱۸۹-۱۹۰]

موضوع: برترین یادداشت‌ها، گزیده نثـر
تاريخ: دوشنبه، ۲۸ فروردین ، ۱۳۹۱

 

“مادر می‌گوید:

«وقتی اینطور به‌فریاد حرف می‌زنید، انگار که لباس‌های زیرتان را روی بنـدِ رختی که همه می‌بینند، پهن کرده‌یید. خوب نیست. فکر همسایه‌هایتان هم باشید. آن‌وقت‌ها، همسایه به دادِ همسایه می‌رسید اما صدای همسایه را نمی‌شنید. حتی زائو، داد نمی‌کشید. اذان می‌گفتند تا همه را خبر کنند و به دعا وادارند. همسایه باید عِطر ِ گل‌هایش به خانه‌ی همسایه برود نه قیل‌وقال و صدایش.»”


[یک عاشقانه‌ی آرام، نادر ابراهیمی، انتشارات روزبهان، ص۲۰۲]

موضوع: گزیده نثـر
تاريخ: دوشنبه، ۲۸ فروردین ، ۱۳۹۱

 

“بهار، پیش از آنکه حادثه‌یی در طبیعت باشد، حادثه‌یی‌ست در قلب آدمی. و پیش از آنکه در طبیعت، محسوس باشد، در حسّی انسانی وقوع می‌یابد.

این، در بهاران گُل نیست که باز می‌شود، گره‌های روح انسان است.”



[یک عاشقانه‌ی آرام، نادر ابراهیمی، انتشارات روزبهان، ص۱۰۰]

موضوع: گزیده نثـر
تاريخ: یکشنبه، ۲۰ فروردین ، ۱۳۹۱

 

“انتفاضۀ شعبانیۀ مردم عراق در سال ۱۹۹۱ میلادی (۱۳۷۰ شمسی، چند روز پس از شکست رژیم صدام در جنگ کویت آغاز شد. ملتِ عراق در کردستان و جنوبِ این کشو، اقدام به قیام بر علیه رژیم مرکزی صدام کردند.

شیعیان به سرعت استان‌های عراق را یکی پس از دیگری به تصرف خود در آوردند و برخی شهرها از قبیل کرکوک نیز به دست مردم افتاد و رژیم بعث در آستانۀ سقوط قرار گرفت.


سیاستمداران آمریکا که از به قدرت رسیدنِ شیعیان نگران بودند، به رژیم صدام اجازه دادند تا از بالگردهایش در مناطق پرواز ممنوع استفاده کند، این مسأله به مثابه چراغ سبزی برای سرکوبی گستردۀ شیعیان بود.

ارتش صدام به سرعت بالگردها را به کمک تانک‌های خود آورد و از زمین و هوا شیعیان را سرکوب کرد. منافقین نیز به کمک صدام آمدند و تعداد زیادی از مردم توسط منافقین قتل‌عام شدند.

در انتفاضۀ شعبانیه، ده‌ها هزار شیعه در بیابان‌ها، شهرها و زندان‌های عراق به شهادت رسیدند. پس از سرکوب قیام انتفاضه، که بخش اعظم آن با جنایت‌های منافقین صورت گرفته بود، صدام از سرکردۀ منافقین به عنوان نجات‌دهندۀ خود یاد کرد…

۱۷شعبان، روز آغاز انتفاضه، به عنوان «روز مقاومت» در عراق انتخاب شده است.””




[راهنمای مصوّر سفر زیارتی عراق، احمد علوی، نشر معروف، ص۲۵۱]


موضوع: فیش‌برداری‌‌های منظور دار
تاريخ: یکشنبه، ۲۰ فروردین ، ۱۳۹۱

 

” ابوموسی‌اشعری مردم کوفه را از بسیج شدن و شرکت در جنگ با فتنه‌گران و جهاد در رکاب امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) باز می‌داشت و می‌گفت که این جریان، فتنه است و ما نمی‌دانیم حق با کیست.

وی پس از جریانِ حکمیّت، به جبهۀ کسانی پیوست که می‌گفتند باید با معاویه جنگید.

کدام موضع درست بود؟

حضرت علی(علیه‌السلام) در خطبه‌ای شیوۀ متناقض و مواضع متفاوت او را چنین نقد می‌کند: «… یادتان است که عبدالله بن قیس (ابوموسی‌اشعری) دیروز می‌گفت: «این جنگ، یک فتنه است. زهِ کمان‌هایتان را پاره کنید و شمشیرهایتان را غلاف نمایید.» اگر راست می‌گفت، پس در آمدنش به لشکر ما بی آن‌که مجبور باشد اشتباه کرده است، و اگر دروغ می‌گفت، تهمت به او رواست.» (نهج‌البلاغه، خطبۀ ۲۳۸)


این افشاگری در مقابل کسانی بود که اصرار داشتند ابوموسی‌اشعری به عنوان نماینده از سوی سپاه علی(علیه‌السلام) در حکمیت شرکت کند و با عمرو عاص مذاکره نماید، در حالی که امام او را شایسته نمی‌دانست، ولی با اصرار بر آن حضرت تحمیل کردند و نتیجه همان شد که فتنه‌گران می‌خواستند.”




[فتنه؛ درس‌هایی از نهج‌البلاغه ۲۱، جواد محدثی، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس، صص۲۹-۳۰]



مرتبط:

(+) ذکری از خلافت عمر بن الخطاب


موضوع: فیش‌برداری‌‌های منظور دار
تاريخ: یکشنبه، ۲۰ فروردین ، ۱۳۹۱

 

“امام حسین(علیه‌السلام) در روز دوم محرّم سال ۶۱ همراهِ کاروانش به کربلا رسید. بنا بر برخی گفته‌ها، امام حسین(علیه‌السلام) گوشه‌ای از زمین کربلا (زمینی به مساحت ۳۶ کیلومتر مربع) را که اکنون شامل قبر او و سایر شهدای کربلا می‌شود، به ۶۰هزار درهم از مردم نینوا و غاضریه خریداری کرد و با آنها شرط کرد که مردم را برای زیارت راهنمایی کنند و از زائرینِ قبرش تا سه روز پذیرایی کنند.”



[راهنمای مصوّر سفر زیارتی عراق، احمد علوی، نشر معروف، صص۲۳۵، پاورقی]


موضوع: فیش‌برداری‌‌های منظور دار
تاريخ: یکشنبه، ۲۰ فروردین ، ۱۳۹۱

 

“پیغمبر اکرم(صلی‌الله علیه و آله) فرمود:

خداوند از میان شهرها، چهار شهر را برگزید و دربارۀ آنها فرمود: به انجیر و زیتون سوگند؛ و به طور سینین؛ و به این سرزمین امن.

پس «تین» مدینه است و «زیتون» بیت‌المقدس؛ و «طور سینین» کوفه است و «این سرزمین امن» مکه.




قالَ رسول‌الله (صلی‌الله علیه و آله):

إنَّ اللهَ تَبارکَ وَ تَعالی إختارَ مِنَ البُلدانِ أربَعَهٌ فَقالَ عَزَِّ وَ جَلَّ: «وَ التّینِ وَ الزَّیتونِ وَ طُورِ سینینَ وَ هذا البَلَدِ الأمین». فَالتّینُ المدینَه وَ الزَّیتونُ بَیتُ المقدّس وَ طُور سینینَ کوفهٌ وَ هذا البَلَدِ الأمینُ مکّه.”




راهنمای مصوّر سفر زیارتی عراق، احمد علوی، نشر معروف، ص۱۶۰» به نقل از: «تفسیر نمونه، ج۲۷، ص۱۴۰»]


موضوع: بهره‌ای از کلام خدا و اولیای خدا
تاريخ: یکشنبه، ۲۰ فروردین ، ۱۳۹۱

 

“«کُمیل بن زیاد نَخَعی یمانی» از بزرگانِ تابعین و از یاران شجاع و باوفای امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) و از اصحاب سِرّ آن حضرت بود. وی یکی از هشت عابد و زاهد معروف کوفه در زمان خود بود.

امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) دعای خضر را به کمیل آموخت؛ همان دعایی که به دعای کمیل مشهور شد و در شب‌های جمعه و شب نیمۀ شعبان خوانده می‌شود.


پس از شهادت امام علی(علیه‌السلام) کمیل در زمرۀ یاران امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) محسوب می‌شد و همچنان در کنار آن حضرت بود و در واقعۀ صلح، کاملاً مطیع امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) بود.

کمیل در زمان شهادت امام حسن(علیه‌السلام) در مدینه نبود و در زمان امام حسین(علیه‌السلام) نیز دستگیر شد، و تا یک روز بعد از واقعۀ عاشورا در زندانِ عبیدالله‌بن زیاد بود. پس از آزادی در قیام‌های کوفه به افشاگری پرداخت و در کنار مختار جنگید و بعد از آن در تاریخ خبری از او نیست و جز امام سجاد(علیه‌السلام) کسی از وی خبر نداشت.


هنگامی که حجّاج‌بن یوسف ثقفی، فرماندار کوفه شد، مأمورین را برای دستگیری کمیل فرستاد. کمیل پنهان شد. حجّاج مستمری طایفه و قوم کمیل از بیت‌المال را قطع کرد. کمیل که این وضعیت را دید، روا ندید که دیگران به پای او بسوزند و خود را تسلیم کرد. حجّاج او را در سال ۸۳هـ.ق، همان‌گونه که حضرت به او خبر داده بود، به شهادت رساند. مرقد مطهر او در مسیر راه نجف به کوفه، در منطقۀ ثویّه (حیّ الحنّانه) نزدیک مسجد حنّانه قرار دارد.”




[راهنمای مصوّر سفر زیارتی عراق، احمد علوی، نشر معروف، صص۱۴۲-۱۴۳]


موضوع: فیش‌برداری‌‌های منظور دار
تاريخ: یکشنبه، ۲۰ فروردین ، ۱۳۹۱

 

زنده‌گی نه بردنی‌یه، نه باختنی؛

ساختنی‌یه؛

«ساختن» هم به معنای بنا کردن و هم به معنای کنار اومدن.


باید ساخت.


موضوع: سرگیجه‌های یک دیوانه
تاريخ: یکشنبه، ۲۰ فروردین ، ۱۳۹۱

 
 

۲۰ خرداد ۹۶

 

یه هفته پیش، یه سایت خبری فعال و پرمخاطب، متن برنامه‌ای از سری‌برنامه‌های «راز» رو منتشر کرد؛ که جز چن دقیقهٔ اول‌ش مابقی‌شو دیده بودم. از روی کنج‌کاوی شروع کردم به خوندن اون متن. واقعاً باید ویرایش می‌شد. مغلوط بود. مثلاً جایی از متن نوشته شده: «کاری کردم که اینها در انتشارات رمضان چاپ شوند که بزرگترین انتشارات آمریکاست و در انگلستان و اروپا موجود است.»

برای اون مطلب، نظری نوشتم؛ و نیز نوشتم که انتشارات رمضان نداریم؛ اون انتشاراتی که جزو بزرگ‌ترین‌های امریکاست، آمازونه؛ نه رمضان!

 

حالا بعد از یه هفته گذرم باز به اون سایت و نوشته افتاد؛ دیدم نظرمو «غیر قابل انتشار» محسوب کرده. اون غلط‌ها هم بی‌اصلاح باقی مونده.

 

 
 
 
 
 
 
  • صفحۀ 1 از 2
  • 1
  • 2
  • »