“یکی از مبانی فکری انجمن [حجتیه] اعتقاد نداشتن به تشکیل حکومت در زمان غیبت امام معصوم و هر گونه قیام و مبارزۀ عملی با ظلم و ستم بود . انجمنی‌ها با استناد به برخی از روایات معتقد بودند که هر گونه قیام و تشکیل حکومتی پیش از ظهور امام زمان(عج) مردود و محکوم به شکست است.

و از این روایات چنین استنباط می کردند که قیام و مبارزه در عصر غیبت به طور کلی مورد رضایت ائمۀ اطهار (علیهم‌السلام) نیست و در راستای همین تفکر و طرز برداشت است که بر همۀ دعوت‌های خدای متعال در قرآن کریم و اهل بیت (علیهم‌السلام) برای دفع شر و ظلم و مبارزه با جریان باطل تاریخ چشم می‌پوشند.”



[جریان‌شناسی انجمن حجتیه، سیدضیاءالدین علیانسب و سلمان علوی‌نیک، زلال کوثر، ص۷۸]




مرتبط:

(+) بررسی شبهۀ پرچم طاغوت پیرامون ولایت فقیه

(+) بررسی جواز قیام، پیش از ظهور امام عصر (عجّل الله تعالی فرجه الشریف)

(+) ایرانیان، زمینه‌ساز حکومت حضرت مهدی(عجل‌الله فرجه الشریف)


موضوع: انجمن حجتیۀ مهدویه
تاريخ: چهارشنبه، ۲۶ مهر ، ۱۳۹۱

 

درد یک پنجره را پنجره‌ها می‌فهمند

معنی کور شدن را گره‌ها می‌فهمند


سخت بالا بروی، ساده بیایـــــی پایین

قصه‌ی تلخ مرا سرسره‌ها می‌فهمند


یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن

چشم‌ها بیشتر از حنجره‌ها می‌فهمند


آنــچه از رفتنت آمد بــــــه سرم را فـــردا

مردم از خواندن این تذکره‌ها می‌فهمند


نه نفهمید کســــی منزلت شمس مرا

قرن‌ها بعد در آن کنگره‌ها می‌فهمند




کاظم بهمنی


موضوع: گزیده شعر
تاريخ: چهارشنبه، ۲۶ مهر ، ۱۳۹۱

 

“تاریخ: ۴۱/۳/۸

شماره: ۷۳


تیمسار سرتیپ علوی‌کیا قائم‌مقام ریاست سازمان اطلاعات و امنیت کشور


حسب‌الامر مطاع مبارک ملوکانه مقرر است طبق معمول سالهای قبل مبلغ سی هزار ریال برای برگزاری مراسم روضه‌خوانی ایام عاشورا که توسط آقای شعبان جعفری در تکیۀ دباغخانه انجام می‌گیرد در وجه مشارالیه پرداخت گردد.

در اجرای امر مطاع همایونی خواهشمند است دستور فرمایید در پرداخت وجه مزبور به نامبرده اقدام نمایند.


رئیس تشریفات دربار شاهنشاهی – سلیمان بهبودی”




[بدون شرح به روایت اسناد ساواک، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، ص۳۷]


موضوع: فیش‌برداری‌‌های منظور دار
تاريخ: چهارشنبه، ۲۶ مهر ، ۱۳۹۱

 

“… تا قبل از آغاز جنگ همۀ مأموریت سپاه مبارزه با ضد انقلاب در کردستان و سیستان و بلوچستان و گرفتن ساواکی‌ها بود و این یک مأموریت کاملاً داخلی بود. ارتش بیست میلیونی که امام(ره) فرموده بودند تشکیل بشود، چند ماه طول کشید تا دستور آن را به سپاه دادند. آن هم در زمانی که بنی‌صدر کنار رفته بود. وگرنه سپاه، بسیج را هم تشکیل داده بود اما بسیج ِ رسمی در اختیار بنی‌صدر بود.

 

او یک بسیج تشکیل داده بود که فرماندهی آن را به دست حجت‌الاسلام و المسلمین مجد بود که با بنی‌صدر هماهنگ بود. بسیجی که سپاه تشکیل داده بود، در حاشیه بود و هر چند بعد از مدتی توانستیم آن را قانونی کنیم و در مجلس تصویب شد اما هنوز مدت زمانی از حاکمیت بنی‌صدر باقی مانده بود و ایشان بسیج خودشان را داشتند و ما بسیج خودمان را داشتیم…



بنی‌صدر «شیخ امیر مجد» را مأمور تشکیل بسیج زیر نظر دولت کرد و جالب آنکه بسیاری از مارکسیست‌ها و توده‌ای‌ها نیز عضو بسیج آقای بنی‌صدر شدند. آموزش و تفکر حاکم بر این سازمان طوری بود که پاسدار انقلاب و رزمندۀ متناسب با جبهۀ جنگ تحویل نمی‌داد. هر چند در سپاه نیز واحدی تحت عنوان بسیج شکل گرفت اما بسیج رسمی زیر نظر دولت بود و اعتبارات و پشتیبانی سیاسی به این گروه تعلق می‌گرفت.

شیخ مجد پس از سه ماه به دلیل اختلافات به وجود آمده بین او و بعضی از اعضای شورای انقلاب، به علت عملکرد غیر مسئولانه و سؤال‌برانگیزش در مسائل بسیج برکنار شد.


چهار ماه پس از آغاز جنگ، این سازمان بنا بر اقتضای جبهه‌های جنگ در ۱۳۵۹/۱۰/۲۸ بر اساس قانون ادغام سازمان بسیج ملی در سپاه پاسداران مصوب مجلس شورای اسلامی، تحت عنوان واحد بسیج مستضعفین در سپاه پاسداران ادغام و مسئولیت اداره و فرماندهی آن به سپاه واگذار شد که عملاً جبهه‌های جنگ را متحول کرد.”




[جنگ به روایت فرمانده: درس‌گفتارهای جنگ، دکتر محسن رضایی میرقائد، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، صص۴۲-۴۳ و پاورقی۱ ص۴۳]


موضوع: فیش‌برداری‌‌های منظور دار
تاريخ: سه شنبه، ۲۵ مهر ، ۱۳۹۱

 

علامه علی دوانی:


“درس فلسفه (معقول) را در حوزه [ی قم]، مرحوم آقا شیخ مهدی مازندرانی در خانه‌اش می‌گفت. می‌گفتند بر معقول تسلط خوبی دارد، ولی چون پیر است و مزاجی تند دارد همه کس طاقت نشستن پای درس او را ندارند.

گذشته از ایشان، حضرت امام خمینی و مرحوم حاج آقا روح‌الله کمالوند خرم‌آبادی، نیز معقول می‌گفتند.


در حوزه معروف بود که دو حاج آقا روح‌الله درس معقول می‌گویند: یکی سید و دیگری شیخ، و سید از شیخ بهتر و برتر است. سید، حاج آقا روح‌الله خمینی و شیخ، حاج آقا روح‌الله خرم‌آبادی بودند. امام خمینی با ورود علامه طباطبایی به قم و تدریس کتب فلسفی، درس معقول را رها و به درس خارج فقه و اصول پرداختند و دیگر فلسفه نگفتند.


…هنوز ماجرای نوشتن پاورقی علامه طباطبایی بر بحارالانوار فروکش نکرده بود که گفتند آیت‌الله بروجردی فرموده‌اند: این همه فلسفه‌خوانی در حوزه چه خبر است؟ و چون در این‌گونه موارد اطرافیان آتش‌بیار معرکه بودند، از آن هراس داشتیم مبادا ایشان سخنی در منبر بگویند و مغرضین آن را کش داده و ماجرای فداییان اسلام هم برای علامۀ طباطبایی پیش بیاید.

این وضع، تنی چند از ما را بر آن داشت که برای حفظ ایشان از حادثۀ محتمل، دست به کار شویم. به اتفاق آقایان مکارم و سبحانی و آقاسیدمرتضی جزایری رفتیم خدمت امام خمینی که هم فقیه مصلح بود و هم حکیم و استاد فلسفه.


ادامهٔ مطلب

 

مرا راه گلو‌ ای بغض غم، وا می‌کنی یا نه؟

برایم چاره‌ای جز گریه پیدا می‌کنی یا نه؟


ببین سوز درونم از خطوط چهره‌ام پیداست

تو هم در چهره‌ام غم را تماشا می‌کنی یا نه؟


دلم در هر طپش صد بار آواز تو را خوانَد

نمی‌دانم تو هم یاد دل ما می‌کنی یا نه؟


فشردم بار‌ها زنگ در می‌خانه‌ی چشمت

که آیا بین عشاقت مرا جا می‌کنی یا نه


تو در قلب منی هرجا که هستی هر کجا باشی

ندانم کنج این ویرانه مأوا می‌کنی یا نه


گلی، باغی، بهاری، گلشنی، چون عطر صحرایی

برای دیدن گل عزم صحرا می‌کنی یا نه؟


چنان امروز زیبا‌تر ز دیروزی، که گیجم من

تو خود را اینچنین هر روز زیبا می‌کنی یا نه


میان عقل من با عشق تو دعواست روز و شب

تو هم مانند من با خویش دعوا می‌کنی یا نه؟



احسان تاجی


موضوع: گزیده شعر
تاريخ: سه شنبه، ۲۵ مهر ، ۱۳۹۱

 

“… نکتۀ دیگر در جریان تسخیر لانۀ جاسوسی، مسئلۀ حملۀ توده‌ای‌ها به سفارت بود. یکی از دلایلی که این حادثه در ۱۳ آبان انجام شد، این بود که به دانشجویان پیرو خط امام اطلاع دادند که توده‌ای‌ها نیز می‌خواهند در روز ۱۶ آذر یعنی روز دانشجو این کار را انجام دهند و چون دانشجویان احتمال می‌دادند که اسناد آنجا به دست حزب توده بیفتد و وارد سازمان KGB شود و شوروی‌ها از اسناد و مدارک آنجا استفاده کنند لذا این مطلب باعث شد این حادثه از ۱۶ آذر به ۱۳ آبان منتقل شود و این دلیلی بر این مدعاست که اگر دانشجویان پیرو خط امام این کار را انجام نمی‌دادند، توده‌ای‌ها و مارکسیست‌ها این کار را انجام می‌دادند. چرا که جوّ ایران، جوّ انقلابی بود، ارتش از هم پاشیده بود، کمیته‌ها همین طوری شکل گرفته بودند، سپاه در نطفۀ اولیۀ خودش بود، دانشگاه‌ها پر از سلاح بود و توده‌ای‌ها حتی در دانشگاه تهران چند انبار اسلحه با انواع سلاح‌ها داشتند.


بنابراین اگر دانشجویان پیرو خط امام حمله نمی‌کردند، توده‌ای‌ها و منافقین حمله می‌کردند و اگر آن‌ها ابتکار عمل را به دست می‌گرفتند، دو اتفاق روی می‌داد: اولاً اینکه شعار ضد امریکا را آن‌ها به عهده می‌گرفتند و در آن صورت خطری جدی انقلاب را تهدید می‌کرد، ثانیاً نمی‌دانستیم چه اتفاقی بر سر مدارک کاملاً سری آنجا می‌افتاد.”



[جنگ به روایت فرمانده: درس‌گفتارهای جنگ، دکتر محسن رضایی میرقائد، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، صص۴۷-۴۸]


موضوع: فیش‌برداری‌‌های منظور دار
تاريخ: سه شنبه، ۲۵ مهر ، ۱۳۹۱

 
 

۲۵ مهر ۹۵

یارو رو گذاشته «مشاور اجرائی»! با این عنوان براش حکم زده! چه ترکیبِ مسخره و متناقضی! پناه بر خدا! باز معاونِ اجرائی یه چیزی‌یه برای خودش؛ اما مشاور هم مگه اجرائی می‌شه!؟ والا من از این خاله‌خان‌باجی‌های مدیریتی سر درنمی‌آرم! آخرالزمون شده!