أیُّهَا النّاسُ

لا تَسْتَوْحِشُوا  فِی طَریق ِ  الْهُدى لِقِلَّهِ أَهْلِهِ

فَإِنَّ النَّاسَ قَدِ اجْتَمَعُوا عَلَى مائِدَه شِبَعُهَا قَصِیرٌ، وَ جُوعُهَا طَوِیلٌ.



أَیُّهَا النَّاسُ

إِنَّمَا یَجْمَعُ النَّاسَ الرِّضَى وَ السُّخْطُ.

وَ إِنَّمَا عَقَرَ نَاقَهَ ثَمُودَ رَجُلٌ وَاحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللّهُ بِالْعَذَابِ لَمَّا عَمُّوهُ بِالرِّضَى…




«اى مردم! در طریق هدایت از کمى ِ پویند‌گانش وحشت نکنید؛ زیرا مردم گردِ سفره‌اى اجتماع کرده‌اند که سیرىِ آن کوتاه و گرسنگى آن بس طولانى است.


اى مردم! رضایت و نارضایتى (نسبت به عملى از اعمال) موجب وحدت مردم (در کیفر و پاداش) مى‌شود؛ (مگر نمى‌دانید) ناقۀ ثمود را تنها یک نفر  پى کرد؛ اما کیفر و عذاب الهى ِ آن، همۀ قوم ثمود را فرا گرفت؛ زیرا همگى به عمل ِ آن یک نفر راضى بودند…»





[بخشی از خطبۀ ٢٠١ نهج‌البلاغۀ امیرالمؤمنین علی‌بن ابی‌طالب سلام‌الله علیه، ترجمه و شرح از آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی]