” اَمالی، عنوانی است برای برخی کتاب‌ها که در آن سخنان شنیده شده از استاد گردآوری می‌شود و معمولاً موضوع‌های بسیار متنوع را فرا می‌گیرد که از آن میان داستان‌های معتبر و مهم تاریخی، معنی اخبار، تفسیر و تأویل آیات قرآنی، نکته‌های ادبی و جز اینها را می‌توان نام برد.


این‌گونه سخنان را استاد یا شیخ در مجلس‌های جداگانه از بر می‌گوید و املا می‌کند و شاگردان می‌نویسند و سپس نوشته را بر شیخ عرضه می‌دارند و اجازۀ روایت آن را می‌گیرند. از این رو، آن را مجالس یا عرض‌المجالس نیـز می‌خوانند.

این‌گونه کتاب‌ها از نظر صحت و اعتبار مانند کتاب‌های روایی مکتوب و مُسنَد است. البته بدان شرط که به قدرت حفظ و نگهداری و دقت و امانت استاد، اطمینان کافی حاصل باشد.


چند نمونه از اَمالی‌های معروف که علمای شیعه نوشته‌اند عبارتند از: امالی شیخ صدوق، امالی شیخ مفید، امالی سید مرتضی، امالی شیخ طوسی. “




[امالی شیخ طوسی، ترجمۀ صادق حسن‌زاده، انتشارات اندیشۀ هادی، ج۱، ص۷]