“مارکسیست شدنِ برخی از این نیروهای مذهبی [مجاهدین خلق] شگفت‌انگیز و ناباورانه بود. حسن آلادپوش (کشته‌شده در ۱۴ شهریور ۱۳۵۵) و محبوبه متحدین (کشته‌شده در ۱۷ یا ۱۸ بهمن ۱۳۵۵، در میدان دروازه شمیران) که هر دو از خانواده‌های متدین تهران بودند و با دکتر شریعتی ارتباط داشتند و دکتر از تدین آنان آگاهی داشت، هر دو در تشکیلات مارکسیست شده بودند. این در حالی بود که شریعتی از مرتد شدنِ آنان خبر نداشت و «قصه‌ی حسن و محبوبه»ی خود را که طرحی برای نجات ایران توسط روشنفکران مسلمان بود، در قالب این زوج انقلابی مطرح کرد. شریعتی، علی و زینب را در قالب حسن و محبوبه می‌دید که توانسته‌اند اسلام انقلابی علی(ع) را محقق سازند.

بعد از انقلاب، مارکسیست بودنِ محبوبه متحدین آشکار شد و مدارسی که در روزهای نخست انقلاب به نام وی نامگذاری شده بود، به سرعت نامشان تغییر کرد و سازمان نیز که با اعتراض سختِ پیکاری‌ها روبه‌رو شده بود، با جمع‌آوری تصاویر او که در سطح وسیع چاپ شده بود، عقب‌نشینی کرد…”




[منافقین خلق، مهدی حق‌بین، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، صص۵۵-۵۶]