“شبث بن ربعى یربوعى کنیه‌‏اش ابو عبد القدوس بود و اذان گوى سجاح بود سپس اسلام آورد و سپس از آنانى بود که علیه عثمان قیام کرد و سپس از اصحاب على شد و سپس از خوارج شد و سپس توبه کرد و بعد در صحراى کربلا در صف قاتلان حسین علیه السلام بود سپس از آنانى بود که بخونخواهى حسین (ع) برخاستند و بهمراهى مختار بود و سپس رئیس شهربانى کوفه شد و سپس در کشتن مختار شرکت کرد و در حدود سال ۸۰ هجرى وفات نمود.”

 


[الخصال، محمد بن علی بن بابویه، ترجمۀ احمد فهری زنجانی، انتشارات علمیه اسلامیه، تهران، ج۱، ص۳۳۳]