«من موافق نیستم که کلمه «مسموم» را [برای موسیقی] به کار ببریم. موسیقی در هیچ شکلی آدم را به انحراف نمیکشاند. این خود آدم است که از یک ابزاری ممکن است برای منحرفشدن استفاده کند…
…من نمیتوانم حد و مرز و تعریفی برای آن[موسیقی] قائل شوم. موسیقی مایه انحراف نیست. با موسیقی یا میرقصند، یا گریه میکنند، یا فکر میکنند، یا به آرامش میرسند. خب، حالا شما بگویید در کجای این چهار مورد انحراف است؟ هیچ موسیقیای در هیچ کجای دنیا آدم را به ابتذال نمیکشاند…
…موسیقی مبتذل موسیقیای است که بد اجرا شود، همین. بسیاری از موسیقیهای سنتی ما مبتذل هستند. بد اجرا شدهاند، به مسخرگی کشیده شدهاند و بسیاری از موسیقیهای غیرسنتی هستند که بسیار خوب اجرا شدهاند. شعر و آهنگ و خوانندگی درستی دارند. تنظیمهای خوبی دارند. نمیشود آنها را مبتذل دانست. ملاک ابتذال این است: بد اجرا شدن.»
(+ هفتهنامۀ چلچراغ، شمارۀ ۴٠۵، ١٣٨٩/٧/٨)
22 اکتبر ، 2010 در ساعت 23:17
حالا جالبه كه اگه مصاحبه رو تا آخر بخونيم هزار و يك تناقض در صحبت هاي اين جناب مثلا استاد وجود داره