حجت‌الاسلام و المسلمین محمدحسن رحیمیان:


«اگر به یاد داشته باشید، سال پیش، یکی از سیاسیون در ارتباط با شخصیت انقلابی و تشکیلات آموزشی آیت‌الله مصباح یزدی، شبهاتی وارد کرد و نسبت‌هایی به امام(س) داد. تمام بودجۀ مؤسسۀ آموزشی آیت‌الله مصباح یزدی در قم را شخص حضرت امام پرداخت می‌کرد. پس از انتشار این خاطره [انتشار کتاب خاطرات محمدحسن رحیمیان]، دیگر نه آن شخص و نه اشخاص دیگر، نتوانستند کوچک‌ترین شبهه‌ای بر آن مطلب وارد کنند؛ چون می‌دانستند که در صورت تکذیب، اسناد دستور پرداخت‌های حدود ١٠٠ ماه متوالی بودجۀ مدرسۀ آقای مصباح توسط امام، موجود است.


حضرت امام علاوه بر بودجه‌ای که به تمام طلبه‌های حوزه می‌داد، تنها جایی که از الف تا یای بودجه‌اش را شخصاً پرداخت می‌کرد، بودجۀ این مؤسسه بود. پس اینجا باید از آن آقای مدعی سئوال کرد که چطور ممکن است که شخص امام(س) تمام بودجۀ مرکزی را که رئیس آن ـ‌از نظر آنها‌ـ چنین و چنان است و با امام و انقلاب سر و سرّی نداشت، پرداخت کند؟! آن هم امامی که وقتی مرحوم آقای منتظری توسط بنده از امام تقاضای ١٠میلیون تومان برای ساخت سالنی برای حوزه در پشت دارالشفا کرده بود، و این پیشنهاد در آن روز هم خیلی مدرن و قشنگ می‌نمود، امام با لحن تندی در پاسخ به آن درخواست فرمودند: «من خوف این را دارم که حوزۀ علمیه در این سالن سازی‌ها و در این ساختمان سازی‌ها از بین برود».

جالب است که امام در همان زمان ـ‌در اواسط دهۀ ‌۶٠ـ مشغول نوشتن پیام سالگرد پیروزی انقلاب بودند، که همین مسئله را در آن پیام تاریخی، اشاره کردند و چند بار عبارتِ «من خوف این را دارم…» را تکرار کردند!


و همچنین به یاد دارم که چون یکی از علما ـ‌ی آن روز و مراجع بعدی‌ـ تقاضایی مبنی بر اجازۀ امام به او برای برداشت وجوه شرعیه جهت ساختن مدرسه‌ای علمیه، محضر امام ارسال کرد، حضرت امام(س) در جواب فرمودند: «من نمی‌دانم چرا همۀ آقایان دنبال ساختن دکان برای خودشان هستند؟!»

بله، امام در حالی با این چهره‌ها برخورد می‌کرد و حاضر نبود اجازۀ صرف وجوهات را برای تشکیلات آنها بدهد، که کل هزینۀ تشکیلات آموزشی و پژوهشی آیت‌الله مصباح یزدی را ماهیانه پرداخت می‌کرد».


(+ مصاحبۀ ماه‌نامۀ معارف با حجت‌الاسلام رحیمیان، شمارۀ ٧٧، تیر ماه ١٣٨٩)