من و تو میشود آيا که مال ِ هم باشيم؟
نه مال هم.. که فقط احتمال ِ هم باشيم؟
بريز قهوۀ خود را درون فنجانم
بيا به هـر کلکی توی فال ِ هم باشيم!
به بال خود نتوانستهايم پَربزنيم
از اين به بعد بيا تا که بال ِ هم باشيم
بدون ِ دست ِ تو تهـران برای من قطب است
بپيچ دور ِ تنم دست، شال ِ هم باشيم
پُر است ذهن من امسال، از جدايی و رنج
بيا که خاطرۀ پارسال ِ هم باشيم!
نگو در عشق ِ ميان ِ من و تو سيب کم است
اگر که سيب نشد پرتقال ِ هم باشيم!!
اگر که قسمت ِ ما به وصال ختم نشد
نرو! بمان که اقلاً وبال ِ هم باشيم!!!
علی پرسا





































3 فوریه ، 2009 در ساعت 15:12
هم قشنگ بود هم خنده دار.
3 فوریه ، 2009 در ساعت 16:24
زیبا بود
ایول حسن انتخاب
4 فوریه ، 2009 در ساعت 08:25
قشنگ بود وبه جا.
مثل همیشه.
یاحق.
4 فوریه ، 2009 در ساعت 08:50
4 فوریه ، 2009 در ساعت 12:10
سلام
حظ كردم. دستت درد نكنه :)
6 فوریه ، 2009 در ساعت 16:23
::به گلصنم، مانی، پریزاد، رها، راهنما::
دست مریزاد شاعرش
خوشحالم که که به ذائقهتون خوش آمده این انتخاب

6 فوریه ، 2009 در ساعت 16:42
عجب گرمایی داشته اون دستاها، نه؟

قشنگ بود و به قول خودتان دبش!
ممنون
11 فوریه ، 2009 در ساعت 00:42
:: به نجوا ::
خداوند کسی رو ازین حظ بیبهره نذاره الهی
14 فوریه ، 2009 در ساعت 14:44
از حظ دستها يا شعر؟؟!!

البته ما كه به جفتش آمين گفتيم، شايد اولي رو پر رنگ تر

18 فوریه ، 2009 در ساعت 23:38
:: به نجوا ::
هردوانـه!
…الهی!