«…اساساً در دهۀ سی و چهل، فراز و نشیب مبارزات و رفت و برگشت مبارزین، بسیار و گاه غافلگیر کننده بود، مثلاً در دهۀ چهل و پنجاه ناگهان بزرگانی چون مرحوم میلانی، استاد مجاهد ما و مرجع بزرگ، پس از سالها سابقۀ انقلابی، تغییر رویه دادند و از صف مبارزه کنار کشیدند.
مناسب است ملاقات خصوصی خود را با استادم میلانی و دلیل حضرتش بر کنار کشیدن از سیاست را گوشزد کنم. پس از تغییر رویۀ آقای میلانی، من دیگر به درس ایشان نمیرفتم. روزی در مسجد گوهرشاد ایستاده بودم که ایشان از حرم خارج شدند و من سلامی شرمنده به ایشان دادم اما حضرتش دست مرا گرفت و در شبستانی چندی مجادلۀ حسنه داشتیم و در پایان کار فرمودند من آزمودهام که هرگاه روحانیت با حکومت در افتاده است عاقبت حکومت یک قدم به جلو آمده است و روحانیت عقبنشینی کرده است (حضرتش نبودند که پایان کار درگیری خمینی و شاه را ببینند)…»
(از انجمن پیروان قرآن تا انجمن حجتیه، گفتگو با حیدر رحیمپور ازغدی، نشر طرح فردا، صص٣٦-٣٧)
