خدایا
مرا عقلی کامل و خردی ممتاز و عزتی پایدار و دلی پاک و عملی پُر خیر و ادبی عالی عطا فرما
و این همه (نعمت) را به سود من قرار ده، نه بر زیان من
به حق مهربانیت ای مهربانترین مهربانان
اَللَّهُمَّ ارْزُقْنی
عَقلاً کامِلاً وَ لُبـّاً رَاجِحـاً وَ عِـزّاً بَاقِیـاً وَ قَلباً زَکِیـّاً وَ عَمَلاً کَثیـراً وَ اََدَبـاً بَارِعـاً
وَ اجْعَلْ ذَلِکَ کُلَّهُ لی وَ لا تَجْعَلْهُ عَلَیَّ
برحمتکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمین
(بخشی دعای معروف به «عالیةُ المضامین» که پس از «زیارت جامعۀ ائمة المؤمنین» نقل شده؛ «شیخ عباس قمی» در «مفاتیح الجنان» این دعا رو به نقل از «مصباح الزائر»ِ «سید بن طاووس» مطرح کرده)
