پرستیوی برنامهای داره با عنوان Face To Face که هر هفته به مصاحبه با کسی میپردازه. چند هفته پیش، مصاحبۀ جالبی با برژینسکی داشت که از همون موقع هی میخواستم دربارهش بنویسمو نمیرسیدم. گرچه حالا هم نرسیدمو به ناچار فقط لینک میدم.
ملاحظۀ این مصاحبۀ نیمساعته رو به اهلش توصیه میکنم. حجم فایلش ٢٠مگابایته که از اینجا میتونین دانلودش کنین. تو یوتیوب هم هست؛ اما تکهتکه، و در سه قسمت؛ اول، دوم، سوم.
تجربهی سینما رفتن با دخترکم برای من تجربهی تازه و نویییه. پیشتر وسطهای هفته و توی خلوتی رفته بودیم سینما. اینبار که وارد لابیِ سینما شدیمو جمعیت رو دیدم، با خودم فکر کردم ضدحال میشه و با اینهمه خانواده و بچه، لابد نمیشه درست فیلم دید؛ اما تجربهی معرکهای بود.
در شرایطِ پمپاژِ یأس و نفرت، جنگِ بیامانِ خصم، و عملکردِ انتقادبرانگیزِ مدیرانِ کشور، من حالا با دخترکم در یه سالن سینما به فیلمدیدن نشستیمو هر چند دقیقه صدای خندهی معصومانهی قریب به صد کودک فضا رو پر میکنه.
در تاریکروشنِ سینما هر از گاهی به چهرهی دخترکم سیر نگاه میکنم که محوِ فیلمه و از سِحرِ سینما مسحور.
تجربهی فیلمدیدن با بچهها تجربهی ناب و روحبخشییه. اصن همنشینی و همبازی شدن با کودکان، نشاطآور و حیاتبخشه.
اخیراً با دوستی که هر دو سخت درگیرِ کاریم و با مدیریتهای بیعمل و بدعمل، چالشی مستمر و فرسودهکننده داریم، صحبت میکردم؛ که ای رفیق! بیشتر با بچهت وقت بگذرون و بذار فطرتِ زلالشون این سرخوردهگیهای ناشی از سر و کله زدن با بیشعوریِ مسؤولین رو بشوره ببره…
26 می ، 2009 در ساعت 16:11
سلام . متاسفانه بدلیل محدودیت حجم دانلود موفق به دیدن نشدم .
با مطلبی در خصوص انتخابات به روزم . ممنون میشم اگه نظر شما رو هم بدونم.
موفق باشین
26 می ، 2009 در ساعت 17:10
:: به یه شاهد ::
سر وقت ِ پستتان هم خواهم آمد.
سلام بر شما
…درک میکنم.
…چشم!