«انجمن حجتیه یا انجمن ضد بهائیت، در آغاز دهه‌ی سی توسط مرحوم حلبی تأسیس شد. وی در ماجرای نهضت ملی نفت که از سال ١٣٢٨ ش  آغاز شد ، نقش برجسته‌ای در مبارزه با انگلیس در خطه‌ی خراسان داشت. ایشان در سال ١٣٣۵ ش  انجمنی را تشکیل داد که بعدها «انجمن حجتیۀ‌ی مهدویه» خوانده شد. این انجمن، پایدارترین تشکیلات در تاریخ ایران بود که ۴٠ سال عمر کرد و گسترده‌ترین تشکیلاتی بود که در اقصا نقاط کشور، حتی در شهرهای کوچک مرزی نیز محافلی داشت. انجمن حجتیه واجد سه خصوصیت بود: ١- گرایش مخالف با فلسفه و تعقل  ٢- عشق وافر به امام زمان(عج)  ٣- مدافع جدایی دین از سیاست؛ این انجمن به دلیل نقشی که در بی‌تفاوت ساختن نیروی جوان کشور نسبت به اوضاع سیاسی و مخالف با رژیم شاه داشت، مورد بهره‌برداری ساواک قرار می‌گرفت.

در تیر ماه ١٣۶٢، امام به مناسبت سالگرد شهادت ٧٢ تن از رجال و رهبران انقلاب، مبادرت به سخنرانی علیه جریان «عافیت‌طلب» کردند. در این سخنرانی، علایم و شواهدی ذکر شد که متعاقب آن انجمن حجتیه با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که بر اساس تحقیق از مجاری ممکنه، دریافته است که مصداق سخنان امام این انجمن می‌باشد، لذا حجتیه از آن تاریخ کلیه‌ی فعالیت‌های خود را تعطیل اعلام کرد. شیخ محمود حلبی در ٢۶ دی ماه ١٣٧۶، در سن ٩٧ سالگی در تهران درگذشت.»




خاطرات آیت‌الله مهدوی کنی، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص١٩٨، پاورقی» به نقل از: «ستم ستیزان نستوه، آیت‌الله شیخ جواد فومنی حائری به روایت اسناد ساواک، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، صص٢٠-٢١»]