“در سال‌های پایانی دولت ششم (سال ۱۳۷۵) مگر کسانی نمی‌خواستند دورۀ ریاست جمهوری را تمدید کنند و صریحاً پیشنهاد می‌کردند که با تغییر قانون اساسی این کار انجام شود؟ اینکه مطلب پنهانی نیست! …چه کسی جز رهبری به گونه‌ای مدبرانه و منطقی و بدون ایجاد سر و صدا و تبلیغات و… از این رویداد پیشگیری کرد؟

…سردمداران اصلی این مسئله که اظهاراتشان در مطبوعات همان زمان ثبت شده و موجود است، آقای طاهری (امام جمعۀ وقت اصفهان)، دکتر مهاجرانی (وزیر ارشاد دورۀ آقای خاتمی)، آقای عبدالله نوری (وزیر کشور دورۀ آقای خاتمی و از حامیان اصلی آقای کرباسچی)، آقای دکتر حسن روحانی (نمایندۀ رهبری در شورای عالی امنیت ملی) و… بودند.”



[نقد قال: تأملی انتقادی بر یک نامه، علی ذوعلم، انتشارات کانون اندیشه جوان، ص۲۹۹]