” گمان نکن که پیامبر اکرم (سلام و صلوات خدا بر او)، همسرانی گرفت تا از دنیا سهمی بیشتر داشته باشد. از همۀ همسرانش نقل شده که گاهی به خاطر وقت فراوانی که برای حکومت اسلامی میگذاشت، چنان خانۀ پیامبر از غذا خالی میشد که همسرانش از فقر او گریه میکردند و او برای آرام کردنشان میگفت:
-لقبم «حبیبالله» است و هرچه از دنیا بخواهم، خدا برایم میفرستد اما خدا دوست دارد پیامبرانش سهمی اندک از دنیا و سهمی فراوان از آخرت داشته باشند… از خدا خواستهام یک روز از زندگیام را گرسنه باشم و یک روز را سیر، تا در روز گرسنگی او را به یاری بخوانم و در روز سیری، شکرگزارش باشم.”
[رنج آدم شدن؛ در احوال دینداری و دنیای امروز، سیدمحمد ساداتاخوی، نشر بینالملل، صص251-252» به نقل از: «معراج السعاده، ملااحمد نراقی»]
