آیتالله سیدحسین موسوی تبریزی:
“… یکی دیگر از خاطرات من این است که اوایل انقلاب، «خلق مسلمانیها» سعی میکردند بین دو چهرۀ نورانی انقلاب، آیتالله قاضی و مدنی اختلاف بیندازند. آیتالله مدنی تصور میکردند که میتوانند طرفداران خلق مسلمان را جذب کنند، در حالی که آنها قصد داشتند با شکستن آیتالله قاضی، آیتالله مدنی را از بین ببرند. ولی آیتالله مدنی زیر بار این تحلیل نمیرفتند.
یک روز بدون اینکه ایشان متوجه شوند، با هم خدمت امام رفتیم. وقتی امام از جریان اطلاع پیدا کردند، به ایشان فرمودند: «شما باید با آیتالله قاضی کار کنید و فکر نکنید آنها با انقلاب سازش داشته باشند. آنها طرف شما نخواهند آمد.»
الحمدلله آقای مدنی با آن اطاعت خاصی که از امام داشتند، با آقای قاضی کار کردند و این توطئۀ دشمن را در روز اول شکستند.
…امام باز سفارش به وحدت بین این دو نفر کردند و بعد از بلند شدن، رو به من کردند و گفتند: «شما همین راه را که پیش گرفتهاید بسیار خوب است. مادامی که این دو تا با هم باشند، آنها نمیتوانند کاری کنند.»”
[پابهپای آفتاب، امیررضا ستوده، نشر پنجره، ج4، صص211-212]
