“… زیر درختی، کنار جوی آبی، روی تخته‌سنگی، در کنار هم بنشینیم و خستگی از تن و روح بتکانیم. خسته نشدن، خلافِ طبیعت است، همچنان که خسته ماندن.”


[یک عاشقانه‌ی آرام، نادر ابراهیمی، انتشارات روزبهان، ص190]