“… در پی هشدارها و تهدیدهای بعثیها و واکنش جدی امام، محاصرۀ خانۀ ایشان جدیتر و شدیدتر شد.
… در پی محاصرۀ خانۀ امام و قطع ارتباط ایشان با دوستان در کشورهای دیگر، اعتراضات گستردهایدر برابر اقدام نابخردانۀ دولت عراق آغاز شد. لبۀ تیز حملات اعتراضی، متوجه شخص صدام بود. در آن زمان صدام معاون احمد حسن البکر (رئیس جمهور عراق) بود.
… در بیروت نیز امام موسی صدر طی مقالهای به نام «ندای انبیـاء» که در روزنامۀ لوموند فرانسه به چاپ رسیده بود، ضمن تشریح و تکریم روند مبارزات اسلامی مردم ایران، پیامهای امام به ملت ایران را جلوهای از ندای انبیـا توصیف نموده و به این رفتار دولت عراق بهشدت اعتراض کرده بودند و طی یک مصاحبۀ مطبوعاتی از سران کشورهای عرب خواسته بودند که با دعوت از امام خمینی به کشورشان، جبهۀ ضد صهیونیستی خود را مستحکم سازند.
امام موسی در سخنرانی خود با تعبیر «الامام الاکبر» از آیتالله خمینی یاد کرده بود.”
[اقلیم خاطرات، فاطمه طباطبایی، انتشارات پژوهشکدۀ امام خمینی و انقلاب اسلامی، چاپ و نشر عروج، صص419-420]
