“انجمن حجتیه به‌شدت مخالف تشکیل حکومت اسلامی و دخالت عالمان دینی در سیاست بودند. در زمانی که امام در اعتراض به جنایت‌های رژیم شاه، جشن‌های سوم و نیمۀ شعبان را تحریم کردند، انجمن حجتیه تلاش می‌کرد تا اعتصاب را بشکند.

انتظار فرج در منطق آن‌ها به جایی رسیده بود که هر گونه مبارزۀ سیاسی و تلاش برای حاکمیت صلحا بر کشور محکوم بود، چرا که مایۀ تأخیر در ظهور امام زمان(عج) می‌شد! بدیهی است که با چنین منطقی ظلم‌پذیری ترویج می‌شد و هر گونه ظلم‌ستیزی همچون قیام 15خرداد و… محکوم می‌گردید. این گروه در سال 1362ش پس از آن‌که امام آن‌ها را خائن و مرتجع خواندند، منحل شد.”




[اقلیم خاطرات، فاطمه طباطبایی، انتشارات پژوهشکدۀ امام خمینی و انقلاب اسلامی، چاپ و نشر عروج، صص466-467]