“… کسان زیادی به صرف آن که طلحه، زبیر و عایشه رهبری شورش را عهده‌دار بودند، جریان شورش را حق می‌پنداشتند.

حارث‌بن حوط به امام گفت: آیا فکر می‌کنی که طلحه و زبیر و عایشه بر باطل‌اند؟ امام فرمود: «اِعرَف الحَق تَعرفُ اَهلَه، وَ اعرف الباطل تَعرفُ اَهلَه»(1) [حق را بشناس، اهلش برایت شناخته خواهند شد؛ و باطل را بشناس، پس اهلش را خواهی شناخت.]”




[ تاریخ و سیرۀ سیاسی امیرمؤمنان علی‌بن ابی‌طالب (علیه‌السلام)، رسول جعفریان، دلیل ما، ص59]




پی‌نوشت:

1- انساب الاشراف، احمد بن یحیی البلاذری، مؤسسة الاعلمی، بیروت، ج2، صص239 و 274