“چتربازها چه عشقی می‌کنند وقتی سقوط می‌کنند!

هر چه ارتفاع بیشتر، سقوط برای آن‌ها لذت‌بخش‌تر است!

چرا؟ چون پشت آن‌ها گرم است به یک چتر.

ایمان هم چتر است، چتر نجات!

اگر ما اهل ایمان باشیم، دیگر از سقوط و افتادن و تهدیدها هیچ هراسی نخواهیم داشت و این است که قرآن کریم همه را به ایمان دعوت می‌کند، ایمانی از سر صدق نه ادعای گزاف:

«یا أیها الذینَ آمَنوا آمِنوا…» (نساء، ۱۳۶)

«ای شما که ادعای ایمان دارید، بیایید اهل ایمان باشید.»”




[مثل شاخه‌های گیلاس، محمدرضا رنجبر، نشر شهر، ص۲۳]