“در این مقطع [یک ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی] سه جریانِ خوانین، مولویهای معارض و گروههای چپ کمونیستی از سه لایۀ متفاوت جامعۀ بلوچ، فعالیت علیه نظام را آغاز کردند. در این میان برخی از خوانینی که از نفوذ بالایی در میان قوم بلوچ برخوردار بودند با خروج از کشور، فعالیتهای سیاسی خود را به صورت سازماندهی شده با کمک برخی از کشورها بهویژه عراق پایهریزی کردند و گروههایی با مشی سیاسی و مسلحانه نظیر جبهۀ وحدت ملی و جنبش مجاهدین بلوچستان ایران تشکیل دادند.
عراق به واسطۀ نفوذ تاریخیاش در جبهۀ آزادیبخش بلوچستان و جبهۀ وحدت بلوچ به رهبری «جمعهخان بلوچ» از مؤسسان جبهۀ آزادیبخش بلوچستان؛ تا پایان جنگ تحمیلی طرح خودمختاری بلوچستان را دنبال میکرد.”
[جنگ به روایت فرمانده: درسگفتارهای جنگ، دکتر محسن رضایی میرقائد، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، ص26، پاورقی]
