“… نکتۀ دیگر در جریان تسخیر لانۀ جاسوسی، مسئلۀ حملۀ توده‌ای‌ها به سفارت بود. یکی از دلایلی که این حادثه در ۱۳ آبان انجام شد، این بود که به دانشجویان پیرو خط امام اطلاع دادند که توده‌ای‌ها نیز می‌خواهند در روز ۱۶ آذر یعنی روز دانشجو این کار را انجام دهند و چون دانشجویان احتمال می‌دادند که اسناد آنجا به دست حزب توده بیفتد و وارد سازمان KGB شود و شوروی‌ها از اسناد و مدارک آنجا استفاده کنند لذا این مطلب باعث شد این حادثه از ۱۶ آذر به ۱۳ آبان منتقل شود و این دلیلی بر این مدعاست که اگر دانشجویان پیرو خط امام این کار را انجام نمی‌دادند، توده‌ای‌ها و مارکسیست‌ها این کار را انجام می‌دادند. چرا که جوّ ایران، جوّ انقلابی بود، ارتش از هم پاشیده بود، کمیته‌ها همین طوری شکل گرفته بودند، سپاه در نطفۀ اولیۀ خودش بود، دانشگاه‌ها پر از سلاح بود و توده‌ای‌ها حتی در دانشگاه تهران چند انبار اسلحه با انواع سلاح‌ها داشتند.


بنابراین اگر دانشجویان پیرو خط امام حمله نمی‌کردند، توده‌ای‌ها و منافقین حمله می‌کردند و اگر آن‌ها ابتکار عمل را به دست می‌گرفتند، دو اتفاق روی می‌داد: اولاً اینکه شعار ضد امریکا را آن‌ها به عهده می‌گرفتند و در آن صورت خطری جدی انقلاب را تهدید می‌کرد، ثانیاً نمی‌دانستیم چه اتفاقی بر سر مدارک کاملاً سری آنجا می‌افتاد.”



[جنگ به روایت فرمانده: درس‌گفتارهای جنگ، دکتر محسن رضایی میرقائد، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، صص۴۷-۴۸]