برنامهنویسهای وب از اون ناتوهایی هستن که الوعده وفا تو کارشون نیست!
حزبلهاشون -به قول الیاس– از قرتیهاشون بدتر!
…والا!
برنامهنویسهای وب از اون ناتوهایی هستن که الوعده وفا تو کارشون نیست!
حزبلهاشون -به قول الیاس– از قرتیهاشون بدتر!
…والا!
تجربهی سینما رفتن با دخترکم برای من تجربهی تازه و نویییه. پیشتر وسطهای هفته و توی خلوتی رفته بودیم سینما. اینبار که وارد لابیِ سینما شدیمو جمعیت رو دیدم، با خودم فکر کردم ضدحال میشه و با اینهمه خانواده و بچه، لابد نمیشه درست فیلم دید؛ اما تجربهی معرکهای بود.
در شرایطِ پمپاژِ یأس و نفرت، جنگِ بیامانِ خصم، و عملکردِ انتقادبرانگیزِ مدیرانِ کشور، من حالا با دخترکم در یه سالن سینما به فیلمدیدن نشستیمو هر چند دقیقه صدای خندهی معصومانهی قریب به صد کودک فضا رو پر میکنه.
در تاریکروشنِ سینما هر از گاهی به چهرهی دخترکم سیر نگاه میکنم که محوِ فیلمه و از سِحرِ سینما مسحور.
تجربهی فیلمدیدن با بچهها تجربهی ناب و روحبخشییه. اصن همنشینی و همبازی شدن با کودکان، نشاطآور و حیاتبخشه.
اخیراً با دوستی که هر دو سخت درگیرِ کاریم و با مدیریتهای بیعمل و بدعمل، چالشی مستمر و فرسودهکننده داریم، صحبت میکردم؛ که ای رفیق! بیشتر با بچهت وقت بگذرون و بذار فطرتِ زلالشون این سرخوردهگیهای ناشی از سر و کله زدن با بیشعوریِ مسؤولین رو بشوره ببره…





















31 اکتبر ، 2012 در ساعت 10:53
ای آقا
همه رو به یه چوب نرونید :(
31 اکتبر ، 2012 در ساعت 16:30
ای آقا
از جیگر پارهپارۀ ما خبر ندارید [wall]
1 نوامبر ، 2012 در ساعت 02:30
آقا اگه میشه خودتونو یه بار هم جای برنامه نویس ها بذارید. واقعن تغییر یک برنامه بعد از یک مدت کار سختی میشه. [nerd]
1 نوامبر ، 2012 در ساعت 21:42
نفرمایید آقا…
خداییش کار چندان سادهای هم نیستاااا