“قطب راوندی به سند خود، از امام موسی کاظم(علیهالسلام)، از امام صادق(علیهالسلام) نقل کرده است که فرمود:
امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام) پشت سر مروانبن حکم (از باب تقیه) نماز میگزاردند؛ پس به یکی از آن دو بزرگوار عرض شد: آیا پدر شما وقتی به منزل برمیگشت، نماز را اعاده نمیکرد؟
فرمود: نه، به خدا سوگند! او به همان یک نماز اکتفا میکرد.
روی الراوندیّ بإسناده عن موسیبن جعفر عن أبیه (علیهمالسلام) قال:
کانَ الحسنُ و الحسینُ (علیهماالسلام) یُصَلّیانِ خَلفَ مَروانبن الحَکَم، فَقالوا لأحدهما: ما کان أبوک یصلّی إذا رَجَعَ إلی البیت؟
فقال: لا و اللهِ ما کانَ یَزیدُ علی صَلاةٍ.”
[«فرهنگ جامع سخنان امام حسین(علیهالسلام)، گروه حدیث پژوهشکدۀ باقرالعلوم(علیهالسلام)، نشر معروف، قم، ص763، حدیث710» به نقل از:
نوادر الراوندی، ص30 / الجعفریات، محمد بن محمد بن اشعث کوفی، چاپ جمری، ص52 / بحارالانوار، مجلسی، مکتبة الاسلامیة، قم، ج44، ص123، حدیث15 / مستدرک الوسائل، طبرسی، مؤسسۀ آل البیت، قم، ص456، حدیث7224]
