آیتالله محمود قوچانی:
“… این را فراموش نمیکنم که آقای سیدمحمود دعایی به عنوان اولین سفیر جمهوری اسلامی ایران در عراق انتخاب شده و به آنجا فرستاده شدند.
این نکته را نمیدانم که از خود آقای دعایی شنیدم یا از شخص دیگر که حضرت امام به ایشان توصیه کردند شما که آنجا به عنوان سفیر میروید حق ندارید هیچ پروندهای از پروندههای اهل علم را که در سفارتخانۀ آنجا بایگانی شده و با ساواک و دستگاه قبل ارتباط داشتند در اینجا اعلام و افشا کنید.
علیرغم اینکه این گونه افراد کسانی بودند که در طول پانزده سالی که حضرت امام در نجف تشریف داشتند به خود ایشان و یا افرادی که به عنوان خدمتگزار در خدمت امام بودند صدمهها و ضربههای زیادی زدند. حضرت امام با سعۀ صدر و عفو گذشت خودشان اجازه ندادند چهرۀ اینها برای دیگران آشکار شود.”
[خاطرات سالهای نجف، مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی، نشر عروج، ج1، صص190-191]
