“جابر بن عبدالله انصاری میگوید:
پیامبر خدا (صلیالله علیه و آله) به علیبن ابیطالب(علیهالسلام) فرمود: آیا بشارتی به تو بدهم، آیا چیزی به تو ببخشایم؟ عرضه داشت: بله ای فرستادۀ خدا.
پیامبر(صلیالله علیه و آله) فرمود: همانا من و تو از یک گِل آفریده شدهایم. پس از آن گِل مقداری باقی ماند و شیعیان ما از آن آفریده شدند. پس هنگامی که قیامت فرا رسد، مردم به نام مادرانشان فرا خوانده میشوند مگر شیعیان تو که به خاطر حلالزادگی و نسل پاکشان بهنام پدرانشان خوانده میشوند.
أخبَرَنا المُفید قالَ حَدَّثَنا أبوبکر ٍ محمد بنُ عُمَرَ الجـِعابیُّ، قالً حَدَّثَنا أبو عبداللهِ جعفرُ بنُ محمدٍ الحسنیُّ، قالَ حَدَّثَنا أحمدُ بنُ عبدِ المُنعِم، قالَ حَدَّثَنا عبدُاللهِ بن محمدٍ الفَزاریُّ عن جعفر بن محمدٍ عن أبیه (علیهماالسلام) عن جابر. قالَ وَ حَدَّثَنی جعفرُ بنُ محمدٍ الحسنی، قالَ حَدَّثَنا أحمدُ بن عبدِ المُنعِم، قالَ حَدَّثَنا عَمر بنُ شمر ٍ عن جابر، عن أبیجعفر ٍ محمد بنُ علیٍّ(علیهماالسلام) عن جابر بن عبداللهِ الأنصاری، قال:
قالَ رسولُاللهِ(صلیالله علیه و آله) لِعَلیِّبن أبیطالبٍ(علیهالسلام): ألا اُبَشِّرُکَ، ألا اَمنَحُکَ؟ قالَ بَلی یا رسولُاللهِ. قالَ: فَإنّی خُلِقتُ أنا و أنتَ مِن طینَةٍ واحِدَةٍ، فَفَضَلَت مِنها فَضلَةٌ فَخَلَقَ مِنها شیعَتَنا، فَإذا کانَ یَومُ القیامَةِ دُعیَ النّاسُ بِاُمِّهاتِهم إلّا شیعَتُکَ فَإنَّهُم یَدعَونَ بِأسماءِ آبائِهم لِطیبِ مَولِدِهِم.”
[ترجمۀ امالی شیخ طوسی، مترجم: صادق حسنزاده، انتشارات اندیشۀ هادی، ج1، ص172، حدیث119، (جلسۀ سوم، حدیث27)]
همچوناین:
(+) یکی از صفاتِ خداوند، ستّـار است
