“ارتش عراق برای نخستین بار و به صورت آزمایشی از سلاح‌های شیمیایی در ۱۳۵۹/۱۰/۲۳ در منطقۀ میمک استفاده کرد، اما استفادۀ وسیع از آن و به عنوان سلاحی بازدارنده، اولین بار در عملیات خیبر بود.

سکوت معنی‌دار سازمان ملل متحد موجب شد عراق جسارت استفاده از این سلاح را برخلاف کنوانسیون ۱۹۲۵ ژنو پیدا کند و به‌طور وسیع همچون سلاح‌های متعارف از آن استفاده کند؛ طوری که در طول جنگ، ارتش عراق قریب به ۲۵۲ بار از سلاح شیمیایی علیه رزمندگان و مردم غیر نظامی استفاده کرد.”

 

[جنگ به روایت فرمانده: درس‌گفتارهای جنگ، دکتر محسن رضایی میرقائد، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، ص۱۳۷، پاورقی۱]