“در صحیفۀ امام رضا(علیهالسلام) آمده است: از امام حسین(علیهالسلام) روایت شده که فرمود: شخصی خدمت امام حسن(علیهالسلام) آمد و عرض کرد: آیا اینکه مردم میگویند آدم(علیهالسلام) دختر خود را برای پسر خود تزویج نمود، راست است؟
فرمود: هرگز؛ آدم(علیهالسلام) دو پسر به نامهای «شیث» و «عبدالله» داشت؛ خدا برای شیث، یک حوری بهشتی فرستاد و برای عبدالله، یک زن از جنّیان؛ اینان هر یک، فرزند آوردند؛ (سپس دختر عموها و پسر عموها با هم ازدواج نمودند)؛ پس (در میان بنیآدم) آنچه از خوشرویی و زیبایی است، از فرزندان آن حوری بهشتی است و آنچه از زشتی و بدنمایی است، از فرزندان آن جن است.
صحیفة الإمام الرّضا(علیهالسلام) بإسناده إلی الأمام الحسینبن علی(علیهماالسلام)، قال: «جاءَ رَجُلٌ إلی الحسنبن علی(علیهماالسلام)، قالَ: حقّ ما یقول النّاس أنّ آدم زوّج هذه البنت من هذا الإبن؟
فقال: حاشالله، کان لآدم(علیهالسلام) ابنان، و هما شیث و عبدالله، فأخرج الله لشیث حوراء من الجنّة، و أخرج لعبدالله إمرأة من الجنّ، فولد لهذا و ولد لذالک، فما کان من حسن و جمال فمن ولد الحوراء، و ما کان من قبح و بذاء فمن ولد الجنّیّة».”
[«فرهنگ جامع سخنان امام حسین(علیهالسلام)، گروه حدیث پژوهشکدۀ باقرالعلوم(علیهالسلام)، نشر معروف، قم، ص791، حدیث767» به نقل از:
صحیفة الإمام الرضا(علیهالسلام)، مؤسسة امام مهدی(عج)، قم، ص277، حدیث23 / مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری طبرسی، مؤسسۀ آلالبیت، قم، ج14، ص363، حدیث16963]
