“ابنعباس میگوید: گفته شد: ای رسول خدا! کدام همنشینان بهترند؟
پیامبر(صلیاللهعلیهوآله) فرمود: هر کس که دیدارش خدا را به یاد شما آورد و سخنش بر دانش شما بیفزاید و کردارش آخرت را به یاد شما بیندازد.
أخبَرَنا المُفید عن محمدِ بن ِ المُظَفَّر ِ البَزّاز، عن ِ الحسن ِ بن ِ رَجاءٍ عن عبدِاللهِ بن ِ سُلَیمانَ عن محمدِ بن ِ علیٍّ العَطّار ِ عن هارونَ بن ِ أبیبُردَة، عن عُبَیدِاللهِ بن ِ موسی عن ِ المُبارَکِ بن ِ حَسّانَ عن عَطیَّةَ عن ِ ابن ِ عَبّاس ٍ قالَ:
قیلَ یا رسولَاللهِ: أیُّ الجُلَساءِ خَیرٌ؟
قالَ: مَن ذَکَّرَکُم بِاللهِ رُؤیَتُهُ، وَ زادَکُم فی عِلمِکُم مَنطِقُهُ، وَ ذَکَّرَکُم بِالآخِرَةِ عَمَلُهُ.”
[ترجمۀ امالی شیخ طوسی، مترجم: صادق حسنزاده، انتشارات اندیشۀ هادی، ج1، ص340، حدیث262، (جلسۀ ششم، حدیث14)]
