“ابن‌عباس می‌گوید: گفته شد: ای رسول خدا! کدام همنشینان بهترند؟

پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: هر کس که دیدارش خدا را به یاد شما آورد و سخنش بر دانش شما بیفزاید و کردارش آخرت را به یاد شما بیندازد.

 

 

 

أخبَرَنا المُفید عن محمدِ بن ِ المُظَفَّر ِ البَزّاز، عن ِ الحسن ِ بن ِ رَجاءٍ عن عبدِاللهِ بن ِ سُلَیمانَ عن محمدِ بن ِ علیٍّ العَطّار ِ عن هارونَ بن ِ أبی‌بُردَه، عن عُبَیدِاللهِ بن ِ موسی عن ِ المُبارَکِ بن ِ حَسّانَ عن عَطیَّهَ عن ِ ابن ِ عَبّاس ٍ قالَ:

قیلَ یا رسولَ‌اللهِ: أیُّ الجُلَساءِ خَیرٌ؟

قالَ: مَن ذَکَّرَکُم بِاللهِ رُؤیَتُهُ، وَ زادَکُم فی عِلمِکُم مَنطِقُهُ، وَ ذَکَّرَکُم بِالآخِرَهِ عَمَلُهُ.”

 


[ترجمۀ امالی شیخ طوسی، مترجم: صادق حسن‌زاده، انتشارات اندیشۀ هادی، ج۱، ص۳۴۰، حدیث۲۶۲، (جلسۀ ششم، حدیث۱۴)]