“با ایجاد حزب رستاخیز و دستور رژیم برای عضویت مردم در آن، مراجع بزرگوار و عمای آگاه با ورود مردم به آن به مخالفت برخاستند. حضرت امام خمینی(ره) در 21 اسفند 1353 طی پیامی اعلام داشتند:
«نظر به مخالفت این حزب با اسلام و مصالح ملت مسلمان ایران، شرکت در آن بر عموم ملت حرام و کمک به ظلم و استیصال مسلمین است و مخالفت با آن از روشنترین موارد نهی از منکر است.»
حضرت امام در ادامۀ پیام خود، سناریوی تأسیس چنین حزبی را نشانۀ «شکست فاحش طرح استعماری به اصطلاح انقلاب ششم بهمن و برخوردار نبودن آن از پشتیبانی ملت» دانستند و تأسیس این حزب را «با این شکل تحمیلی، مخالف قانون اساسی و موازین بینالمللی» معرفی کرده و اعلام داشتند ایران اولین کشوری است که حزبی به امر ملوکانه تأسیس کرده و ملت مجبور است وارد آن بشود.
معظمله در پاسخ شاه که مخالفین حزب را بیوطن نامیده بود، طی پیامی اعلام کردند:
«آیا علمای اسلام و محصلین و رجال دین و طبقۀ دانشگاهی که با این نظام پوسیده و دستگاه ظلم و جور و با این انقلاب رسوا مخالفند بیوطن هستند و باید شکنجهگاه بروند و یا از حقوق اجتماعی محروم باشند؟»
و در ادامۀ همین پیام مراجع اسلام را چنین مورد خطاب قرار دادند:
«بر مراجع اسلام است که ورود در این حزب را تحریم کنند و نگذارند حقوق ملت مسلمان پایمال شود. اقشار ملت خصوصاً خطبای محترم و محصلین و طبقۀ جواب دانشگاهی و طبقات کارگر، زارع و نجار و اصناف با مبارزات پیگیر و همه جانبه و مقاومت منفی خود اساس این حزب را ویران کنند و مطمئن باشند که رژیم در حال فرو ریختن است و پیروزی با آنهاست.»
به دنبال پیام حضرت امام، طلاب طرفدار امام خمینی(ره) به منزل مراجع قم رفتند تا از آنان فتوای تحریم حزب رستاخیز را بگیرند. با توجه به اوجگیری اختناق در سال 1354، مراجع قم به صورت شفاهی جواب استفتا را میدادند.
در گزارش ساواک آمده است:
«آیتالله گلپایگانی تا مدتی بعد از صدور فرمان تشکیلات جدید در مقابل سؤال طرفداران خود برای پیوستن به تشکیلات مذکور به طور غیر علنی آنها را به عدم عضویت در حزب رستاخیز ملت ایران و مخالفت با آن دعوت میکرد و نزدیکان او اظهار میداشتند آیتالله راضی نیست کسی در این حزب ثبت نام نماید. بعداً آیتالله گلپایگانی و طرفداران وی در جواب سؤال کنندگان اظهار میداشتند شرکت در این حزب جایز نیست و حرام است.»
در نتیجه بسیاری از مردم متدین ایران از نامنویسی در حزب رستاخیز خودداری کردند و حزب هیچگاه نتوانست در بین مردم پایگاهی برای خود پیدا کند.
اما آیتالله شریعتمداری با زد و بند محرمانه با رژیم پهلوی به دفاع از حزب رستاخیز پرداخته و طی اعلامیهای اقدامات و پیامهای روحانیون مخالف حزب رستاخیز را «بیاعتبار و نتیجۀ تحریک اجانب» دانست. متن اعلامیۀ مذکور چنین است:
«جهت اطلاع مؤمنین، دربارۀ حزب رستاخیز ملت ایران که حسبالامر مطاع شاهنشاه آریامهر اسلامپناه خلدالله ملکه تأسیس شده است، پیوسته سؤال نمودهاند اعلام میگردد عضویت در آن مانعی ندارد، زیرا بر خلاف موازین شرع نمیباشد و اگر اوراقی در این زمینه توسط بعضی از روحانیون منتشر شده است کوچکترین اعتباری از نظر فقه شیعه ندارد و تحریک اجانب میباشد.
سیدکاظم شریعتمداری»”
[حزب خلق مسلمان ایران از ظهور تا سقوط، اصغر حیدری، انتشارات کیهان، ج۱، صص47-50]
