آیتالله سیدمحمدرضا گلپایگانی:
“… اسلام، دین و عقیده و عبادت و سیاست و حکومت و قانون و نظام و اقتصاد و اخلاق و برنامههای فکر و عمل است و راهنما بسوی ترقی و رشد و آگاهی و علم و عمل و پرهیزکاری است.
… مردم را به نظام امامت و ولایت فقیه که در جهاد با استضعاف و استعمار در تمام ادوار تاریخ اسلام عالیترین و مؤثرترین نقش را ایفاء کرده و در شکل و زمینههای مختلف با ستمگران مبارزه کرده و در برابر نظامهای خودکامه همیشه در کنار مستضعفان بوده است بیش از پیش متوجه سازند که یگانه نظام الهی است که مسلمان باید در هر کجا باشد تابعیت آنرا داشته باشد و نظامی است که از عصر رسالت تا کنون و الی الابد مستمر و جاودان و غیر منقطع بوده و خواهد بود و شیعه در هر عصر و زمان فقط این نظام را نظام حق و عدل میشناسد و این ملت ایران بود که در واقعۀ تنباکو تابعیت خود را از این نظام نشان داد و بدنیا اعلام کرد که تابع این نظام است و نظام حاکم را در قبال این نظام برسمیت نمیشناسد و در انقلابات دیگر و این انقلاب بیسابقه این اعتقاد به نظام امامت و ولایت فقیه بود که تمام اقشار را به انقلاب و جهاد وارد ساخت و فرمانهای مراجع تقلید را که مانند فرمان حضرت صاحبالامر علیهالسلام واجبالاطاعه میدانند و مخالفت آنرا در حد شرک میشمارند اجراء کردند و اینهمه خسارتهای مالی و جانی را تحمل نمودند حتی اکثریت ارتش ایران باستثناء سرسپردگان و خودفروختهها بر اساس همین ایمان و عقیده در همکاری و اطاعت از اوامر مافوق بیشتر، حداقل جازم نبودند و بسیاری از اطاعت سر باز زدند.
باید این نظام و تبعیت از آن و حکومت الهی به مردم بطور صحیح تفهیم شود تا انشاءالله نظام جدید تجلی این نظام گردد و همه بدانند که اسلامی بودن آن متوقف بر اتکاء آن به نظام امامت و ولایت فقیه دارد و قانون اساسی باید بر این اساس تدوین گردد…”
[نوری از ملکوت؛ زندگینامۀ آیتاللهالعظمی گلپایگانی، مهدی لطفی، دفتر نشر برگزیده، صص 382 و 384-385]
از هماین کتاب:
(+) فرازی از پیام آیتالله گلپایگانی دربارۀ پیشنویس قانون اساسی
