“اسماعیل بن سهل مى‏‌گوید که: به حضرت‏ جواد الائمه علیه السّلام نامه‌‏اى نوشتم که چیزى به من بیاموز که اگر آن را بخوانم، در دنیا و آخرت با شما باشم، راوى مى‌‏گوید: حضرت با دستخط مبارک خود -که با آن آشنا بودم- مرقوم فرموده بود:

سورۀ‏ إِنَّا أَنْزَلْناهُ‏ [سورۀ قدر] را بسیار تلاوت کن، و لبهاى خود را به ذکر استغفار طراوت بخش.”

 


[پاداش نیکی‌ها و کیفر گناهان، ترجمۀ ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، شیخ صدوق، ترجمۀ محمدعلی مجاهدی، انتشارات سرور، قم، ص۴۱۸]

 

 

 

 

 

أَبِی ره قَالَ حَدَّثَنِی سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ عَنِ الْهَیْثَمِ بْنِ أَبِی مَسْرُوقٍ النَّهْدِیِّ عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ سَهْلٍ قَالَ:

کَتَبْتُ إِلَى أَبِی جَعْفَرٍ ع عَلِّمْنِی شَیْئاً إِذَا أَنَا قُلْتُهُ کُنْتُ مَعَکُمْ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ. قَالَ فَکَتَبَ بِخَطٍّ أَعْرِفُهُ:

أَکْثِرْ مِنْ تِلَاوَهِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ وَ رَطِّبْ شَفَتَیْکَ بِالاسْتِغْفَارِ.”

 

[ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، محمد بن على ابن بابویه (الشیخ الصدوق)، دار الشریف الرضی للنشر، قم، ص۱۶۵]