1- «دکتر محمدجواد ظریف» تو کتابِ «آقای سفیر» پس از گوشهکنایه زدن به حمایتِ برخی معاونین ِ وزارتِ خارجه از «ناطق نوری» تو انتخابات، حرفای خوبی زده:
“… در وزارت خارجه، حزبی بودن ممنوع است… به اعتقاد من اینکه وزارت خارجه منافع ملی را در نظر داشته باشد، بسیار خوب است. ضرر حزبیشدن وزارت خارجه بسیار بیشتر از نفعش خواهد بود و میبایست همیشه غیرحزبی بماند…”
[آقای سفیر؛ گفتوگو با محمدجواد ظریف سفیر پیشین ایران در سازمان ملل متحد، محمدمهدی راجی، نشر نی، صص122-123]
2- بهمن ِ چن سال پیش، بیبیسی ِ انگلیسی با پخش ِ سه قسمت مستند به استقبالِ سیُمین سالِ پیروزیِ انقلابِ اسلامی ِ ایران رفت: «مستندِ ایران و غرب».
قسمتِ اول: «Iran & the West: The Man Who Changed the World»؛
قسمتِ دوم: «Iran & the West: The Pariah State»؛
قسمت سوم: «Iran & the West: Nuclear Confrontation».
تقریباً همۀ فصل ِ هستهایِ مستندِ «من روحانی هستم»(+) برگرفته از قسمتِ سوم ِ اون مستندِ بیبیسییه. تو بخشی از این مستند، «دکتر ظریف» رو در حالِ مذاکرۀ خصوصی و لابی با «دکتر البرادعی» نشون میده و گفتوگویی از این دو نفر رو پخش میکنه.
این گفتوگو تو دقیقۀ 29:00 تا 29:53 از مستندِ «Iran & the West: Nuclear Confrontation» و 50:40 تا 51:20 از مستندِ «من روحانی هستم» پخش شده. مذاکرهکنندۀ ایرانی -دکتر ظریف- برای گرفتن ِ امتیاز، اینطوری درخواست میکنه:
“بسیاری از کاندیداهای ریاست جمهوری [ایران] از شکست مذاکرات ما سود میبرند. [رقبا] موفقیتی در این گفتوگوها نمیبینند. و در ضمن آنها آدمهای با نفوذی هستند. اعتبار اروپاییها و مذاکرهکنندههای ایرانی، هر دو، در ایران از دست رفته است. این فقط مشکل اعتماد به آن طرف [اروپاییها] نیست، این مشکل اعتماد به جبهۀ ما هم هست، اعتبار ِ خودِ ما در خانه [زیر سؤال رفته]…”
3- آقای ظریف! شماها نباید جناحی مذاکره کنید! شماها باید ملی مذاکره کنید! …آقای ظریف! شماها باید نگران باشید ملتِ ایران نبازد، نه اینکه نگران باشید طیفِ سیاسی ِ خاتمی و روحانی و… انتخابات را ببازد.
البته با توجه به مواضع ِ متفاوت و اخیر ِ آقای رییسجمهور(+) و حرفای اخیر ِ مذاکرهکنندۀ ارشدِ تیم ِ هستهایِ ایران(+) به نظر میرسه آن ظریف که جناحی لابی میکرد رفته است!
با اینهمه، هنوز به آقای ظریف میشه گفت: اگه تحتِ فشار بودنتون از طرفِ رقبای سیاسی -تو اون دوره- شما رو به تقاضای امتیاز از البرادعی کِشوند، پس حالا هم نباید از ابراز ِ دلواپسیها گلایهمند باشید.
