“از اَنَس یه طریق مرفوع آمده است که پیامبر فرمود:

«همه‌ی اصحابم را در بهشت دیدم؛ جز معاویه را. بعد از هفتاد و یا هشتاد سال او را دیدم؛ از او سؤال کردم: در این مدت کجا بودی؟ گفت: زیر عرش خدا که او با من مناجات می‌کرد و من با او. او به من درود می‌فرستاد و من به او و می‌گفت: این در عوض فحش‌هایی است که در دنیا خورده‌ای».

 

 

این حدیث از ساخته‌های عبدالله‌بن‌حفص وکیل است و ابن‌عدی گفته است: «این حدیث ساختگی است و شک ندارم که او سازنده‌ی آن است».

خطیب گفته است: «این حدیث از لحاظ سند و متن باطل است».

ابن‌عساکر گفته است: «این حدیث نادرست بوده و در بین راویان آن، افراد گمنام وجود دارند».”

 

 



[احادیث جعلی، فرح جوشقانی، انتشارات آفتاب توس، صص۱۵۹-۱۶۰]