“غرب به خاطر رفتار غلط ما را تحریم نمیکنه. بلکه به خاطر رفتار درست ما، ما را تحریم میکنه. غرب که معلم دلسوز ما نیست، که بخواد ما به راه درست هدایت کنه؟
همین که ما تحریم میشویم، یعنی که دنبال حق و حقوق خودمان هستیم. منتها ایران باید سیاست درست برای مقابله با تحریمها میداشت، که نداشت. ما در زمان جنگ، علیرغم آن هزینه سرسامآور جنگ در مقابل تحریمها ایستادیم. چرا؟
تحریم اصلا خودش یه جور وضعیت جنگی است. دولت باید سیاستهای اقتصادی برای مقابله با تحریم داشته باشه. باید کنترل کامل روی صادرات و واردات اعمال کنه. نمیشه مردم محروم زیر تحریم له بشن، ولی یه مشت پفیوز تاجر سودش را ببرند. نمیشه میدان اقتصاد را بدیم دست اتاق بازرگانی و عدهای سرمایهدار سودجو، و در عین حال با تحریم هم مبارزه کنیم. نتیجهاش همین میشود که میبینیم.
حالا برو دنبالش ببین همین اتاق بازرگانی چه چوبهایی توی کار دولت احمدینژاد میانداخت، و این آدم چقدر دست تنها بود.
جالبه که اینا خودشون اصلا غرب را تشویق به تحریم کردند. بعد از این طرف هم به مردم این طور القا کردند که گویی غرب به خاطر رفتار بد احمدینژاد ما را تحریم میکند. یعنی به خاطر منافع جناحی خودشان حتی غرب را تطهیر کردند.
هم احمدینژاد دست تنها بود، و هم به نظر من رهبری در شرایط کنونی دست تنها است.”
از: اسد زم
