سلام
– پيچك عزيز! وقتي اولين يادداشت رو فرستادي، متوجه شدم و خواستم پيام بذارم كه ديدم غير فعال هست؛ براي همين سراغ يادداشت پيشينت رفتم. بعد از گذاشتن پيام، ديدم كه يادداشتهاي جديد هم نوشتي. آنها را هم مطالعه كردم.

– بله، امروز پرشين گيگ مشكل دارد.

– امام خواست آدم بشود، گفت كه نشد؛ ما كه اصلا احساس نكرديم آدم نيستيم، در جهل مركب مانديم.

سلام
خوشحالم كه نوشتن دوباره‌ات رو مي‌بينم. اميدوارم كه مشكلي نباشه و حالت خوب خوبه باشه.

:: به راهنما ::

سلام راهنمای عزیز
وقتی دیدم پرشین گیگ مشکل داره،تصمیم گرفتم از یه میزبان دیگه هم استفاده کنم به عنوان یدک؛
حالا کنار لینک اون فایل ها،یه لینک دیگه هم تو http://www.4shared.com در اختیار گذاشتم… مشکلی نیس

دربارۀ اون غزل امام که:
در دلم بود که آدم شوم اما نشدم
بی خبر از همه عالم شوم اما نشدم…

تاب و قرار رو از آدم می گیره… وقتی نکته سنجی تو خوندم دل م لرزید… یه چن دقیقه ای هوایی خوردم بلکه بغض مو بتونم فرو بخورم… درست می گی…
خداوند از همه مون دست گیری کنه الهی

ممنون محبت ت

پیچک جان سلام. نمی دونم ایمیل من رو دریافت کرده بودید قبل از این پست یا نه! اما اگر دریافت کرده بودین و تاثیری بر نگارش این پست داشته باید تشکر کنم که اقدامی کردین. من فکر می کنم باید یه شماره حساب اعلام بشه و بعد مستقیما با دکترها وارد مذاکره شد. یه بار از اخبار شنیدم خیلی وقت پیش پزشکانی اعلام آمادگی کردن. اما دیگه نتیجه اش رو نفهمیدم. جایی هست به اسم مرکز تحقیقات پوست. چند وقت پیش اخبار گفت که پوست مصنوعی ساختن واسه سوختگی ها. رئیسش خانم دکتری هست به اسم حمیده مروج فرشی. خانم مومنی هم به نظر میومد. شماره اش رو از نظام پزشکی پیدا کردم. اینه : شریعتی بالاتراز میرداماد نرسیده به ظفر پ 1334 ساختمان مینا ط 3 غربی 22229202 و 22220363 من فکر میکنم باید ازشون درخواست کمک کرد.

سلام
آره راست میگید،خیلی مشکلات وجود داره،هنوز خیلی کمبودها وجود داره،هنوز جای کار زیاه،هنوز خیلی باید تلاش کرد،هنوز خیلی باید دوید….
اما نباید آرزو کرد داشتن ملیت یک کشور متمدن رو.
یادمون نره که اون کشورهای متمدن پاشون رو روی شونه های ما گذاشتن و بالا رفتن
یادمون نره که ما عقب مونده نیستیم،عقب نگه داشته شده ایم
یادمون نره…

“پست پیر می کند آدم را…”:

پس احتمالا به خاطر همین یک جمله است که بعضی بعد از ازدواج زودتر از زود پیر می شوند!
1-آب دریا را اگر نتوان کشید ……. هم به قدر تشنگی باید چشید

2- یک نسخه ی ساده بود یا بهتر بگویم یک کروکی ساده برای سردر گمی امروزمان از بس که توی پلان زندگیمان راه و چهارراه و بزرگراه کشیده اند و کشیده ایم راه اصلی که پیچ و خم هم ندارد و مستقیم است را یکجورهایی گم کردیم

3-خب مسئله همان تلنگر است و مهمتر زمان تلنگر …بعضی از هر سو هزار تلنگر هم که بخورند مثل آدم خواب آلوده ای هستند که یک چشمشان را نیمه باز میکنند و زود می ببندند … مرگ هم خود تلنگریست

4-لابد زورشان بیشتر از این نمی رسد

5- خواب … بیدار! دنیا را آب ببرد بعضی را خواب می برد البته برای امروزمان باید بنویسم دنیا را خون ببرد…!

6- داستانش را خواهم خواند تا بعد…

9- تازه لطیفه اش را کشفیدند؟!
.
.
.

و “پست پرسپولیس”:

آخرین پست جناب نجف زاده هم در اینباره جالب و خواندنیست … من پرسپولیسی هستم ولی برای جناب قطبی فقط بخاطر تیم محبوبم احترام قائل نیستم . تفکر ، نگرش مثبت و امیدوارانه به آینده و روحیه ایشان را نه فقط برای فوتبال ایران حتی در بسیاری زمینه های دیگر نیازمندیم

هوا شدن پستهای اینجا هم حکایتی شده برای خود!!

“14 خرداد:”

1- مسئله ی مهمی نیست… فقط خواب نما شدند!!

“10 خرداد”

1- مطمئنید مسئله فقط همینه؟!! آخه بعضی(( متمایل به بیشتر ))اوقات خانمها و خواسته هایشان دم دست ترین بهانه می شوند برای خواسته های آقایون!

2-این یکی از همان فریادهایی است که کوه و دشت و صحرا کفاف آوارش را نمی
دهند!!…

3-لینک مربوطه را که دیدم راستش اصلا یادم رفت تاس چی بوده و شیمی چه جور درسی بوده ولی ته نوشت 4 در مورد کریس دبرگ کارساز بود و یادآوری شد!!

4-به سلامتی و خیر و خوشی انشالله …!

5-باز نشد!

6-آرزو دارم یک فنر گنده زیر پایش بیاید به اندازه ای که لایقش است جهش یابد…تلنگر بجائیست… نیاز اصلی جامعه بیان اینچنین نمونه های عملی و ارزشی زندگی بخصوص برای جوانان است بجای بحث های روانشناسانه و نسخه پیچیهای متداول … هم الگوی زندگی است و هم پیشرفت و هم درک و شناخت اینچنین شخصیتهایی ملموس تر می شود … چقدر کم داریم این تحلیل ها را !!

9- عجب تعریفی داشته انسان دوستی و من نمی دانستم !!

11- چه اکتشاف شیرین و لطیفی

12-می شود لطفا الگوریتم برنامه این نرم افزار را رو کنند لطفا!!!… عجیب عطش تحلیل الگوریتمش داریمَ!!!!!

آریان هم که سر جای خودش!

راستی
این چیزایی که سمت چپ اضافه کردین حداقل خوبیش این بود که یکی مثل من فهمید همه ی پست های اخیرتون تو صفحه اول نمایش داده نشده. مثلاَ پست پیر می کند ادم را رو من همین الان دیدم .
بهتر نیست وقتی این جوری یه هویی دسته جمعی منتشر می کنید تعداد پست ها در صفحه اول را بیشتر کنید؟

سلام عزیز
من هم از آشنایی با شما خوشحال شدم…
از اینکه به گام آخر سرزدید ممنونم…

انشاء الله بیشتر در خدمتتون باشم…
در ضمن وبلاگ قشنگی دارید
موفق باشید

التماس دعا
یا علی

سلام
فقط اومدم که بگم: آااااااااپم
اگه بیاید خوشحال میشم

بنام ايزد يکتا
سلام
درميان لینکهای وبلاگ قبلي سيمرغ آدرس وبلاگ شما بود. علاوه بر لینکها بسراغ همه کامنتهای دوستان هم ختی میرویم….آری: بر خلاف اين مدت که بدليل نگراني حال سيمرغ و پيگيري درمان و … فقط فرصت کرديم بسراغ لينکهاي سيمرغ برويم و از حال و روزش باخبرشان کرده طلب دعا نماييم ، اين بار چند گروه شده ايم و هر گروه در روزهاي خاص داريم از “کامنتهاي عمومي” اي که در پستهاي قبلي سيمرغ بود به آدرس وبلاگها ميرويم : شايد که : کسي در وبلاگ سيمرغ لينک نداشته باشد اما بواسطه ي تعامل کامنت بااو ارتباط داشته و اکنون از گوشه کنار نگران تصادف سيمرغ باشد… ميآييم تا همه را از نگراني درآوريم و تشکر کنيم.
همانطور که هفته گذشته بچه ها زحمتش را کشيدند در کامنتهايشان ديديد که به لطف خدا و در عين ناباوري ما ، سيمرغ از نيمه هاي راه … دوباره به جمع ما بازگشت. همانروز خواستيم اين خبر را در وبلاگش بنويسيم و شما را نيز خوشحال کنيم اما نشد. متني را ميگذاريم که به گفته سيمرغ زيباترين و گوياترين کلامي است که درباره “امام خميني” خوانده و ماهها با سطر سطر آن زندگي کرده.
بله
واقعياتي دردناک!! مثل باقي دردها و رنجهاي فراموش شده ي ما! ايشان اصرار داشت در سالروز ارتحال آن بزرگ مرد، ديگران هم از اين متن بهره ببرند اما چون هنوز برايشان مقدور نبود ما انجام وظيفه کرديم.هميشه اين ويژگي سيمرغ درس مشقمان بود که ميخواست حرف حق را همه بشنوند: چه کلمات خودش اين کار را کنند (مثل متنهاي قبليش و …) چه کلمات ديگران. که در حالت دوم هميشه تاکيد ميکرد به امانتداري

ما نیز خواندیم قربان

ما همان اول گفتیم به شرط سور دعا می کنیم ! نگفتیم ؟

139..
فکر کن که دل ببری و سر به هوا باشی
وقتی که عطر تو می پیچد
بی غرض عاشق می کنی همه را
در حالیکه خود سر به آسمان داری
پیچ میخوری و پیچ می دهی
به سان راههای قدیمی روزهای قدیمی تر
که سادگی اش امروز درد دارد تا یاد شیرین قدیمی را
.
نوشته هایت سر به آسمان دارد
پیچ و تابت اما سر به تو..
و این میشود که پیچکی می شوی سر به هوا…
.
سلام
عرض ادب و احترام
این نوشته ی بالا رو برای وبلاگ شما نوشتم
امیدوارم دوستش داشته باشین و خوشتون بیاد
.

ارادت..

من اصلا نمیتونم عکسها رو نگاه کنم واقعا طاقت دیدنشو ندارم
هنوز خیلی از مسئولین نمیدونن اولویت ها کدومن؟

سوختم

:: به سایه ::
دربارۀ کمک نقدی،و معرفی پزشک و یا هر کمک دیگه که به ذهن تون می رسه،اون ان جی او رو معرفی کردمو آدرس سایت شو در اختیار گذاشتم… به نظرم سازمان یافته تر و مردمی حرکت می کنن…
اما در عین حال احساس می کنم این که همه مون به یه چیزایی باور داشته باشیم خیلی خوبه؛ اگه پنجاه درصد،هفتاد درصد وبلاگ نویسای ایرونی،هر کدوم یه پست به این مطلب اختصاص می دادن،و هر کدوم تو خونواده شون دوستاشون آشناهاشون این چیزا رو مطرح می کردن،اینا تقاضا به وجود می آره،رسانه ها رو حساس می کنه،نباید انتظار داشته باشیم یه شبه همه چی درست بشه…

بابا تو همون اروپا و امریکا که هی بشر دوستی و کارهای عام المنفعه شونو تو سرمون می زنین،تا همین چن صد سال پیش هم دیگه رو می خوردن،جر واجر می کردن…
یه چیزایی زمان می بره تا فرهنگ بشه،انتظارم نباید داشته باشیم که حلوا حلوا بگیمو دهن مون شیرین بشه… حرکت های کوچیک کوچیکه که موج های بلند رو می سازه…

وقتی زورمون می آد حتا یه تلفن بزنیم به یه برنامۀ تلویزیونی و ازشون بخوایم که پی گیر یه همچی واقعه ای بشن،دیگه چه توقع زیادی می شه داشت از این طرف؟! این طرف حتا رغبت نمی کنه دو جمله در این باره به اینو اون اس ام اس بزنه یا یه پست براش آپ کنه،حالا انتظار داریم کن فیکون بشه؟!!

ما خودمون دل مون به حال خودمون نمی سوزه،اون وخ انتظار داریم کی دل ش به حال مون بسوزه؟؟ کدوم مسؤول و مدیر عالی رتبه؟؟!!

…رها کنم!

:: به بی نام ::
راس ش وقتی شروع کردم خیلی دم دستی شروع کردم… درسته… سر فرصت باید یه دستی به سر و گوش لوگو بکشم… ان شالله یا خودم وقت می ذارم یا از کسی کمک می گیرمو می دم یه طرحی چیزی بزنه که از این حالت در بیاد…

اما دربارۀ این که دیفالتای موجود بلاگفا شرف دارن به اینی که الان اون بالاست،باهاتون موافق نیستم،چه برسه به “و الله” ش!

:: به قلم ::
ما خیلی مخلصیم آقا رضا!
ممنون که تشویق می کنیدو روحیه می دید… مرام تان را عشق است

:: به ستاره ::
حالا مسؤولین جای خود!
من یه مدته دارم فکر می کنم ما خودمون چه قدر دل مون به حال هم دیگه می سوزه و قدم بر می داریم… همین خودمون که این همه ادعای اسلام مونم می شه… از این چیزا یکی دو تا نیست… بد بختی و فلاکت خیلی از مردمو تو اطراف مون به راحتی می تونیم مشاهده کنیم…

اصن ول ش کن بابا… این جا حرف کم می آرم انگار… راس ش منم سوختم… خیلی دل م سوخته… بیش تر شم واسه این که همه یه کناری نشستیمو جوری بار مون آوردن که چشامونو ببندیمو خیال مون راحت باشه که دولت و حکومت همه به وظایف شون عمل می کنن… اصن فراموش کردیم انگار کلکم راع و کلکم مسؤول عن رعیته… همه محافظه کار شدیم انگار… این قدر که کلی افۀ ناله می آیم ولی حاظر نیستیم به دو تا روزنامه و سایت خبری توپ و تشر بزنیم که پی گیر بشن…

راس ش من با هرکی می شناختم تماس گرفتم… با چن تا خبرنگار در میون گذاشتم… الانم ای میل های خوبی دارم که برخی شون اجازه ندادن تو عموم مطرح ش کنم… آخرین ای میل م هم از خانم عاطفه میر سیدی بود که هم شکه شده بودو هم قول داده بود پی گیر بشه…
ولی من دارم فک می کنم اگه صد نفر،هزار نفر،دو هزار نفر،ده هزار نفر… گیر بدن به رسانه ها و فضا رو برای ورود رسانه تحریک کنن،اون وخ می تونه رسانه جا خالی بده؟! من فکر می کنم نمی تونه…

تو همین دولت،مگه همین رسانه ها و وبلاگ ها سایت ها نبودن که جلوی معرفی شدن رحیمی رو به عنوان وزیر کشور گرفتن؟؟ پس می شه یه کارایی کرد… ولی مسأله این جاس که همه مون فک می کنیم چون کار بزرگی ازمون بر نمی آد پس هیچ کاری نکنیم! همه مون از هم دیگه انتظار داریم،خودمون چی کار کردیم،چی کار می کنیم؟؟

ول ش کن بابا… درد دل م عود کرد… رها کنم!