“تلاش رژیم جهت تقویت شریعتمداری در مقابل حضرت امام خمینی(ره) از سال ۱۳۵۶ پس از شهادت حاج‌آقا مصطفی خمینی و برگزاری مجالس عزاداری که با محبوبیت بیش از پیش امام(ره) توأم گردید، شدت گرفت. در اسناد ساواک راجع به سوق دادن مردم به تقلید از شریعتمداری می‌خوانیم:

 

«خیلی محرمانه، تاریخ ۵۶/۹/۲، موضوع آیت‌الله خویی.

وضع مزاجی آیت‌الله خویی رضایت‌بخش نیست، تمام بدنش لرزش دارد و پیر و از کار افتاده است. چنانچه نامبرده فوت نماید، مقلدین وی اکثراً به طرف خمینی گرایش پیدا خواهند کرد.

در حال حاضر طرفداران خویی در ایران و سایر نقاط دنیا (عالم تشیع) از سایر آیات بیشتر و بعد از فوت وی مقلدین وی متفرق شده و به احتمال زیاد قسمت بیشتر آنان به طرف خمینی خواهند گروید. اصلح است هم‌اکنون یکی از مراجع تقلید فعلی یعنی آیت‌الله شریعتمداری که از هر لحاظ برازنده و شایستگی دارد را آماده نموده تا جای آیت‌الله خویی را بگیرد و مردم [از] خمینی تقلید ننمایند.»”

 

 

 

[«حزب خلق مسلمان ایران از ظهور تا سقوط، اصغر حیدری، انتشارات کیهان، ج۱، ص۸۶» به نقل از: «انقلاب اسلامی به روایت اسناد ساواک، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، انتشارات سروش، ج۱، ص۲۶۲»]