“امام حسین(علیه‌السلام) بعد از ادای فریضۀ صبح بار دیگر فرصت یافت تا با سپاهیان حُر به سخن بایستد:

«ایّها النّاس! همانا رسول خدا فرموده است: کسی که دیدار کند سلطان جائری را که حرام خدا را حلال کرده است، عهد او را شکسته و در میان بندگانش مخالف با سنّت رسول‌الله، با ظلم و جنایت حکم می‌راند و بر او با فعل و قول قیام نکند، حق است بر خدا که او را در همان دوزخی که مدخل آن سلطان جائر است وارد کند.

زنهار که اینان نیز به اطاعت شیطان گراییده‌اند و از اطاعت رحمان روی‌برتافته‌اند، زمین را به فساد کشیده‌اند و حدود را معطّل نهاده‌اند و خراج مسلمین را تاراج کرده‌اند؛ حرام الله را حلال داشته‌اند و حلال او را حرام. و اکنون من از هر کس دیگری شایسته‌ترم…»”(1)



“قال أبومخنف: عَن عقبة‌بن أبی‌العیزار، إنَّ الحُسین(علیه‌السلام) خَطَب أصحابه و أصحاب الحُرّ بالبیضة فحمدالله و أثنی علیه، ثمّ قال:

أیُّهاالنّاسُ؛ إنَّ رَسول‌اللهِ (صلی‌الله علیه و آله) قالَ: مَن رأی سُلطاناً جائراً مُستحلاً لِحرم الله، ناکثاً لِعهدالله، مُخالفاً لِسنّةِ رسول‌الله، یَعمل فی عبادالله بالاثم و العُدوان فَلَم یُغیّر علیه بفعل و لا قول، کانَ حقّاً علی الله أن یُدخله مدخله.

ألا وَ إنَّ هؤلاءِ قَد لَزمُوا طاعةَ الشّیطان، وَ تَرَکوا طاعةَ الرّحمن، وَ أظهَروا الفَساد، وَ عطَّلوا الحُدود، وَ استَأثَروا بالفَیء، وَ أحلّوا حرامَ الله، وَ حَرّموا حَلالَه، وَ أنا أحَقُّ مَن غَیَّرَ…”(2)




پی‌نوشت‌ها:

1- فتح خون، سیدمرتضی آوینی، نشر ساقی، صص52-53

2- فرهنگ جامع سخنان امام حسین(علیه‌السلام) همراه با متن عربی کتاب موسوعة کلمات الامام الحسین(علیه‌السلام)، گروه حدیث پژوهشکدۀ باقرالعلوم(علیه‌السلام)، نشر معروف، ص406