“امام خمینی:

ولایت، یعنی حکومت و ادارۀ کشور و اجرای قوانین شرع مقدس، یک وظیفۀ سنگین و مهم است نه اینکه برای کسی شأن و مقام غیرعادی به وجود بیاورد و او را از حد انسان عادی بالاتر برد.

مقام معظم رهبری:

ولایت فقیه در رهبری جامعۀ اسلامی و ادارۀ امور اجتماعی ملت اسلامی در هر عصر و زمان از ارکان مذهب حقۀ اثنی‌عشری است که ریشه در اصل امامت دارد.

آیت‌الله‌العظمی سیدعلی سیستانی:

حکم کسی که ولایت شرعی دارد در امور عامه (که نظام جامعه و معاش مردم بر آن مبتنی است) بر همه نافذ است حتی بر مجتهدین دیگر.

آیت‌الله‌العظمی محمدفاضل لنکرانی:

مسئلۀ ولایت فقیه از فروع فقهی نیست تا ما بگوییم فلان روایت دلالت دارد یا نه، کدام روایت سندش حجت است، کدام روایت سندش حجت نیست. این یک مسئلۀ عقلی و بدیهی است.

آیت‌الله‌العظمی لطف‌الله صافی گلپایگانی:

همه بر این عقیدۀ محکم خود استوارند که با نظام امامت، هیچ مشکلی در ادارۀ امور و اجتماع و مسائل فرهنگی و سیاسی مردم پیش نمی‌آید و ولایت فقیه هم نشأت گرفته از نظام امت است.

آیت‌الله‌العظمی جعفر سبحانی:

در عصر غیبت به حکم روایات و احادیث، امور وظایف امامت، به مجتهد جامع‌الشرایط واگذار شده است. اجرای احکام الهی و پیاده کردن نظام اسلامی، بدون هدایت و نظارت فقهی، امکان پذیر نیست.

آیت‌الله‌العظمی ناصر مکارم شیرازی:

معتقدیم ادارۀ شئون جامعه اسلامی باید از سوی خداوند که خالق همۀ انسانها است اجازه داده شود. (هرچند پذیرش مردم وسیلۀ پیشرفت این هدف است) و نیز معتقدیم که ولی فقیه نماینده امام عصر(ع) در زمان غیبت است.

آیت‌الله‌العظمی حسین نوری همدانی:

بافت فقه در دوران غیبت کبری به گونه‌ای طراحی شده که باید حاکم و ولی برای اجرای قوانین فقهی در تمام ابواب فقه وجود داشته باشد و فقه بدون ولی فقیه ناکارآمد است.

شیخ مفید، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 413هـ.ق:

در عصر غیبت و جدایی از سلطان عادل (امام معصوم) فقیهان شیعۀ عادل، مدیر، خردمند و برجسته می‌توانند به تولیت و سرپرستی جمیع اموری که تحت ولایت امام معصوم قرار دارد بپردازند.

محقق ثانی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 937هـ.ق:

فقیه عادل امامی جامع‌الشرایط فتوا و به اصطلاح مجتهد در عصر غیبت، در همۀ آنچه که نیابت در آنها مدخلیتی دارد، از جانب ائمه علیهم‌السلام نیابت دارد.

سیدمحمدجواد عاملی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 940هـ.ق:

فانه المجتهد الجامع للشرایط القائم مقام الصاحب عجل الله فرجه.

مجتهد جامع‌الشرایط قائم مقام حضرت صاحب عجل الله فرجه می‌باشد.

شهید ثانی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 965هـ.ق:

در عصر غیبت همواره وجود فقیهی عارف که واجد صفت هم باشد ضروری است.

مقدس اردبیلی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 993هـ.ق:

فقها در عصر غیبت نایب مناب ائمه (علیهم السلام) در تمامی امور ولایی می‌باشند.

ملا احمد نراقی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 1185هـ.ق:

هر آنچه نبی و امام بر آن ولایت دارند و جزو اختیاراتشان به حساب می‌آید، فقیه نیز چنین ولایت و اختیاری دارد.

آیت‌الله‌العظمی وحید بهبهانی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 1208هـ.ق:

فقیه نسبت به جان و مال مؤمنان اولی است اعم از اینکه خودش یا حاکمانی از جانب او بر امر مؤمنین نظارت و اقدام نمایند.

میرزای قمی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 1231هـ.ق:

همان گونه که اطاعت از امام بر مکلفین واجب است، اطاعت از فقیه نیز در زمان غیبت به همین منوال می‌باشد.

آیت‌الله‌العظمی شیخ‌محمدحسن نجفی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 1208هـ.ق:

من انکر ولایة الفقیه ما ذاق من طعم الفقه شیئا.

هر کس منکر اصل ولایت فقیه باشد معلوم می‌شود از مزۀ فقه چیزی نچشیده است.

آیت‌الله‌العظمی شیخ اعظم انصاری، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 1282هـ.ق:

فقیه در زمان غیبت همانند حکام منصوب در زمان پیامبر (صلی‌الله علیه و آله) و صحابه می‌باشند. بنابراین مردم موظف‌اند که در امور یاد شده به آنان مراجعه کنند و به نظر آنان جامۀ عمل بپوشند.

آیت‌الله‌العظمی شیخ‌عبدالله مامقانی، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 1324هـ.ق:

تمام آنچه امام به عنوان ولی امر متولی آن است فقیه نیز در عصر غیبت، تولیت آن را بر عهده خواهد داشت.

علامه محمدحسین کاشف‌الغطاء، از فقهای بزرگوار شیعه، متوفا در سال 1373هـ.ق:

همانا فقیه جامع‌الشرایط بر همۀ شئون عمومی و نیازهای اجتماعی مردم ولایت دارد.”

[اهمیت، جایگاه و مفهوم ولایت فقیه، نشر معارف، صص11-16]

در این باره:

(+) چند نمونه از اظهارات فقهای شیعه در باب ولایت فقیه