“… ما چون فقط با توان سپاه میجنگیدیم و ارتش هم پدافند میکرد، توانایی نظامی ایران از رشد فزایندۀ سالهای اول جنگ بازماند و در ایران مردم زندگی عادی خود را داشتند.
اما در عراق این گونه نبود، بلکه همه اول میجنگیدند، بعد زندگی میکردند اما در ایران همه زندگی میکردند و بعد میجنگیدند؛ لذا اینکه میگوییم کل هزینههای ارزی جنگ 22میلیارد دلار بیشتر نبوده است، کسی غیر از این نکته نمیتواند جوابی دهد.
ایران در سال 1362 فقط 25میلیارد دلار درآمد نفتی داشته است در حالی که هر یک سال از جنگ، فقط کمتر از سه میلیارد دلار از کل هزینههای ارزی کشور را مصرف میکرده است؛ یعنی از حدود صد میلیارد دلار درآمد ارزی هشت سالۀ کشور، فقط 22میلیارد دلار خرج جنگ شده است و این یعنی حداکثر حدود 20درصد و با 80درصد دیگر کشور به طور عادی اداره میشده است.
درست است که جنگ بعد از آزادی خرمشهر ادامه پیدا کرد، اما نه جنگی که مثل قبل از خرمشهر باشد. جنگ بعد از آزادی خرمشهر ادامه یافت اما نه با هدف و برنامهریزی برای سقوط صدام و گرفتن عراق و آن اهدافی که در شعارها میدادیم و هیچگاه کشور برای تحقق آن برنامهریزی نکرد و لذا مسئولان برای آن امکانات لازم را به صحنۀ جنگ نیاوردند و این ادعا با اعداد و ارقام قابل دفاع است.
در پژوهشی که توسط سازمان برنامه و بودجه صورت گرفته نشان میدهد که سهم بودجۀ دفاعی از بودجۀ عمومی کشور در طول جنگ هیچگاه از 15درصد فراتر نرفته است و همواره بین 12 تا 15درصد نوسان داشته است و تخصیص بودجۀ 15درصدی نیز تنها در سال فتح خرمشهر یعنی در سال 1361 محقق شده است.”
[جنگ به روایت فرمانده: درسگفتارهای جنگ، دکتر محسن رضایی میرقائد، بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، ص206]
21 سپتامبر ، 2013 در ساعت 14:04
[…] (+) هزینههای ارزی جنگ تحمیلی […]