آیت‌الله احمد صابری همدانی:

 

“… استاد بزرگوارم مرحوم آیت‌الله العظمی [سیدمحمدرضا] گلپایگانی -که افتخار قریب به چهل سال شاگردی ایشان را دارم و در سال 1373 [قمری] درس ولایت فقیه ایشان را نوشته و به طور خصوصی هم با معظم‌له مراوده داشتم، بعد از آغاز قیام حضرت امام، توسط شخصی به ایشان پیغام داده بود که آیا در این حرکت به جایی هم دلگرمی دارید؟

مقصودشان این بود که آیا از سوی امام زمان(عج) به شما اشاره‌ای شده است، که امام پاسخ داده بود: «بله، دلگرمی دارم.»

 

البته نگرانی‌ها و دغدغه‌های روحانیت و بزرگانی همچون مرحوم آقای خوانساری و مرحوم آخوند [ملا علی همدانی] و مرحوم آقای گلپایگانی و احتیاطی که می‌کردند چندان هم بی‌حساب نبود، زیرا به چشم خود دیده بودند حرکت‌ها و قیام‌هایی که به نتیجه نرسیده و به شکست انجامیده بود.

بعد از بیست شهریور تا زمان نهضت حضرت امام، حدود هشت قیام و حرکت علیه رژیم صورت گرفت که به نتیجۀ مطلوب نرسید. حرکت کمونیست‌ها و توده‌ای‌ها و افسران بازنشسته، اقدام بعضی از خاندان پهلوی و حرکت دکتر مصدق و مرحوم آقای کاشانی و فداییان اسلام، بخشی از این مبارزات و تحرکات ضد رژیم بود که ناکام ماند…”

 


[خاطرات آیت‌الله احمد صابری همدانی، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص29]