دکتر سیدحسین نصر:
“… در ایران خیلی اتفاق میافتد اینجا هم همینجور، خیال میکنند مجله درست کردن کار آسانی است، مجله را راه میاندازند خب شمارۀ اول یکمقدار مقاله پیدا میکنند، بعد شمارۀ دوم میبینید مقاله نیست. من همیشه به کسانی که میخواهند مجله راه بیاندازند میگویم مجله اداره کردن مثل نماز میماند، شما نماز صبح میخوانید ظهر میشود، ظهر میخوانید عصر میشود، عصر میخوانید شب میشود [با خنده]. مثل کتاب نیست که مینویسید میگذارید روی طاقچه، شما باید این استمرار ِ آمدن مقالات درجه اول را داشته باشید. الان شما امتحان کنید اگر توانستید یک مجلۀ معتبر مثل فلسفۀ اسلامی راه بیاندازید در سطح خیلی بالا که همۀ مقالههایش درجه اول باشد؟”
[حکمت و سیاست؛ خاطرات دکتر سیدحسین نصر، مجموعۀ تاریخ شفاهی و تصویری ایران معاصر، به کوشش حسین دهباشی، انتشارات سازمان اسناد و کتابخانۀ ملی جمهوری اسلامی ایران، ج1، ص170]
از هماین کتاب:
حکمت و سیاست (۲): امثال دکتر سیاسی و سعید نفیسی و شریفامامی، عقبماندگی را ناشی از خط فارسی میدانستند و طرفدار تغییر خط بودند
حکمت و سیاست (۱): ماجرای راهاندازیِ یک دانشگاه اسلامی توسط دکتر نصر
