“… هیچ مبارزه‌طلبی و هیچ ریشخندی در گفته‌هایش محسوس نبود؛ گفته‌هایش فقط بیان اراده‌ای بود که از آینده چیزی می‌ساخت که به اندازۀ گذشته غیرقابل‌انکار بود. دلایلش اهمیت کمی داشت. قدرت در خود آن مرد بود، نه در استدلالش…”



[کتابخانۀ بابل و ۲۳ داستان دیگر، خورخه لوئیس بورخس، ترجمۀ کاوه حسینی، انتشارات نیلوفر، ص۲۰۹، داستان گایاکیل]