“سمات: در آنجایی که انبیاء و معصومین علیهم‌السلام حرفی را گفته‌اند و انتسابش به آنها معلوم است… [باید به انبیاء و وحی و معصومین علیهم‌السلام مراجعه کرد تا از این تشتت‌ها و اختلافات رهایی یافت.]

 

 

دکتر غفاری: اگر به دلیل اختلاف در آراء عقلی نتوانیم اعتبار عقل را بپذیریم، نوبت به اعتبار انبیاء نمی‌رسد. زیرا اعتبار خود آنها را با ده‌ها استدلال عقلی اثبات می‌کنیم. اما من فعلاً دربارۀ عقل صحبت می‌کنم. دربارۀ انبیاء و معصومین علیهم‌السلام بعداً صحبت می‌کنیم.

ولی فی‌الجمله اینکه (صرفنظر از مباحث سندی دربارۀ روایات معصومین که بتوان در مباحث عقلی بدان‌ها استناد کرد و ضابطۀ بحث در این موارد)، در فرمایشات قطعی‌الصدور پیامبر اکرم و ائمه علیهم‌السلام و یا در قرآن کریم که دیگر بحث سندی در آن نداریم، چگونه می‌فرمایید که در آنجا اختلاف نظر نیست؟ این همه فِرق گوناگون در امّت اسلامی که همه عالِم به قرآن و به روایات هستند و متدین و پایبند به شریعت هم هستند از کجا آمده‌اند؟

 

می‌بینیم که اینان در جمیع مطالب از اصول تا فروع با یکدیگر صد و هشتاد درجه اختلاف دارند یکی معتزلی است یکی اشعری یکی ماتریدی و یکی… در بین شیعه نیز همین‌طور است. این همه اختلاف در تفاسیر و در اصلی‌ترین مطالب اعتقادی به هر دلیل و با هر انگیزه‌ای که باشد، مسلماً اختلاف هست.

در همین مسائل فرعی و فقهی، در همین دعوای اصولیون و اخباریون در حوزه‌های دینی کربلا و نجف حدود یکصد و پنجاه سال پیش کار نزاع آن‌قدر بالا گرفت که تا حد برخورد فیزیکی و کشت و کشتار هم پیش رفت، آن وقت شما می‌گویید با مراجعه به کلام معصومین اختلاف رفع می‌شود؟!”

 


 

[جدال با مدعی، دکتر حسین غفاری، انتشارات حکمت، صص134-135]

 

 

 

از هم‌این کتاب:

جدال با مدعی (۱)