“عبدالرحمن و پدرش عمرو بن جموح از اصحاب رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بودند و پدرش در جنگ احد در رکاب حضرت به شهادت رسید(۱)، و عبدالرحمن از اصحاب و شیعیان امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) بود(۲) و او در زمان معاویه به شهادت رسید و اول کسی بود که در اسلام سرش را بریدند و از شهری به شهر دیگر بردند(۳).”

 

[اصحاب امام علی علیه‌السلام؛ شرح زندگی ۱۱۱۰ صحابی امیرالمؤمنین علیه‌السلام، سید اصغر ناظم‌زاده قمی، بوستان کتاب، ج۲، ص۷۱۱]

 

 

 

 

پی‌نوشت‌ها:

۱- الاصابه، ج۴، ص۳۴۰٫

۲- رجال طوسی، ص۴۷، ش۱۲٫

۳- اصحاب الامام امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)، ج۱، ص۳۳۵، ش۶۳۵٫

 

 

 

 

از هم‌این کتاب:

(+) آب نیافتی نماز نخوان!

(+) عباس‌بن ربیعه‌بن حارث‌بن عبدالمطلب