“عبدالرحمن و پدرش عمرو بن جموح از اصحاب رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بودند و پدرش در جنگ احد در رکاب حضرت به شهادت رسید(1)، و عبدالرحمن از اصحاب و شیعیان امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) بود(2) و او در زمان معاویه به شهادت رسید و اول کسی بود که در اسلام سرش را بریدند و از شهری به شهر دیگر بردند(3).”

 

[اصحاب امام علی علیه‌السلام؛ شرح زندگی 1110 صحابی امیرالمؤمنین علیه‌السلام، سید اصغر ناظم‌زاده قمی، بوستان کتاب، ج2، ص711]

 

 

 

 

پی‌نوشت‌ها:

1- الاصابه، ج4، ص340.

2- رجال طوسی، ص47، ش12.

3- اصحاب الامام امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)، ج1، ص335، ش635.

 

 

 

 

از هم‌این کتاب:

(+) آب نیافتی نماز نخوان!

(+) عباس‌بن ربیعة‌بن حارث‌بن عبدالمطلب