آیت‌الله محمدعلی گرامی:


“تا جایی که یادم هست گودرزی اول طلبۀ مدرسۀ رضویه بود، ولی به هیچ‌وجه طبۀ درسخوانی محسوب نمی‌شد. در عالم طلبگی کسانی بوده‌اند و هستند که در مدارس علمیه از امکانات طلبگی استفاده می‌کنند، اما عملاً درگیر کارهای دیگری چون مسائل هنری و فیلمسازی و امثالهم می‌شوند. گودرزی هم از جمله کسانی بود که کار اصلی خود را کنار گذاشته بود و بیشتر به مطالعۀ آثار چپی‌ها می‌پرداخت. آگاهی‌های او در مورد جریان چپ هم عمیق نبود… تفاسیرش از قرآن هم بیشتر بر مبنای ذوقیات و علائق خودش و در واقع تفسیر به رأی بود.


به شکل موازی با گودرزی هم، فرد دیگری در مشهد به نام شیخ حبیب‌الله آشوری بود که کارهایی شبیه به گودرزی انجام می‌داد. البته آن دو ارتباط گروهی با هم نداشتند. اما در عین حال خیلی به هم شبیه بودند. آشوری در آغاز شاگرد جناب آقای خامنه‌ای بود و ظاهراً مقداری از سطح را پیش ایشان خوانده بود.

خاطرم هست بعد از اعتراضاتی که به کتاب توحید شد، آقای خامنه‌ای به منزل ما در قم آمدند و گفتند: «این فرد برغم این که در مقطعی شاگرد ما بوده، ولی الان حرف‌هایش مورد تأیید ما نیست.»  در آن موقع آشوری به سیم آخر زده بود و همۀ آیات قرآن را مادی معنی می‌کرد و کم‌کم پایش به جلسات تبلیغی در شهرهای دیگر هم کشیده شد.”




[+ فصل‌نامۀ یادآور، شمارۀ ۸,۷,۶، تابستان و پاییز و زمستان ۱۳۸۸، ویژه‌نامۀ «بازخوانی کارنامۀ فرقان و فرقان‌گونگی در تاریخ انقلاب؛ فاصلۀ روشنفکری تا خشونت»]




در این باره:

حبیب‌الله آشوری و کتاب توحید (۳)، (۲)، (۱)